३० डिसेंबर, दिवस ३६४ वा, नित्य पारायण, सार्थ ज्ञानेश्वरी अध्याय १८ वा, ओवी १७५१ ते १७७५ सार्थ तुकाराम गाथा अभंग ४३५७ ते ४३६८

“३० डिसेंबर” सार्थ ज्ञानेश्वरी व संत तुकाराम महाराज सार्थ अभंग गाथा पारायण

हे पारायण पाहण्यासाठी आणि ऐकण्यासाठी🎧
“वारकरी रोजनिशी चॅनल पाहा” 🔊📢

Sartha Gatha + Dnyaneshwari Nitya Parayan 30 December
” राम कृष्ण हरी “
आज दिनांक ३० डिसेंबर असून
आजच्या पारायणात “सार्थ ज्ञानेश्वरीच्या १८ व्या अध्यायातील 25 ओव्या आणि
संत जगद्गुरु तुकाराम महाराज यांच्या अभंग गाथातील १२ अभंग, आज अभंग XX ते XX चे पारायण आपण करणार आहोत.
३० डिसेंबर, नित्य पारायण, सार्थ ज्ञानेश्वरी अध्याय १८ वा, ओवी १७५१ ते १७७५,

1751-18
ऐसे श्रीनिवृत्तिनाथाचे । गौरव आहे जी साचे । ग्रंथु नोहे हे कृपेचे । वैभव तिये ॥1751॥
असा श्रीगुरुनिवृत्तिनाथांचा महिमा आहे; हा माझा ग्रंथ नसून हे त्यांच्या कृपेचेच केवळ ऐश्वर्य होय. 51
1752-18
क्षीरसिंधु परिसरी । शक्तीच्या कर्णकुहरी । नेणो कै श्रीत्रिपुरारी । सांगितले जे ॥1752॥
क्षीरसिंधूच्या सन्निध, देवी पार्वतीच्या कानांत त्रिपुरारि श्रीशंकरांनी जे ज्ञान केव्हा सांगितले ते नकळे. 52
1753-18
ते क्षीरकल्लोळाआंतु । मकरोदरी गुप्तु । होता तयाचा हातु । पैठे जाले ॥1753॥
पण, ते ज्ञान, क्षीरसागराच्या लाटांमध्ये माशाच्या पोटात गुप्त असलेले (भगवान् विष्णु) (श्रीमत्स्येंद्रनाथ) यांना प्राप्त झाले. 53
1754-18
तो मत्स्येंद्र सप्तशृंगी । भग्नावयवा चौरंगी । भेटला की तो सर्वांगी । संपूर्ण जाला ॥1754॥
ते मत्स्येंद्रनाथ सप्तशृंगीपर्वतावर संचार करीत गेले असता त्यांच्या दर्शनाने तेथे असलेला अवयव तुटलेल चौरंगीनाथ हा एकदम सर्वावयवपूर्ण झाला. 54
1755-18
मग समाधि अव्युत्थया । भोगावी वासना यया । ते मुद्रा श्रीगोरक्षराया । दिधली मीनी ॥1755॥
मग स्वतःप्रमाणे अव्युत्थित (अखंड) समाधि भोगता यावी म्हणून ती ज्ञानमुद्रा मत्स्येंद्रनाथांनी गोरक्षनाथांस दिली. 55

1756-18
तेणे योगाब्जिनीसरोवरु । विषयविध्वंसैकवीरु । तिये पदी का सर्वेश्वरु । अभिषेकिला ॥1756॥
त्या मुद्रादानाने, मत्स्येंद्रनाथांनी, योगरूपी कमलिनींचे सरोवर व विषयविध्वंस करणारा महाशूर, अशा जणु सर्वेश्वरालाच त्या योगमुद्राऐश्वर्यपदावर स्थापून अभिषेक केला. 56
1757-18
मग तिही ते शांभव । अद्वयानंदवैभव । संपादिले सप्रभव । श्रीगहिनीनाथा ॥1757॥
मग त्या गोरक्षनाथांनी श्रीशंकरापासून परंपरेने प्राप्त झालेल्या अद्वयानंदैश्वर्याचा सामर्थ्यासहवर्तमान श्रीगहिनीनाथांवर कृपा प्रसाद केला. 57
1758-18
तेणे कळिकळितु भूता । आला देखोनि निरुता । ते आज्ञा श्रीनिवृत्तिनाथा । दिधली ऐसी ॥1758॥
ते गहिनीनाथ कलिकाल पीडित जीवांकडे पाहून, श्रीनिवृत्तिनाथांपाशी येऊन त्यांना अशी आज्ञा करिते झाले, 58
1759-18
ना आदिगुरु शंकरा- । लागोनि शिष्यपरंपरा । बोधाचा हा संसरा । जाला जो आमुते ॥1759॥
की आदिगुरु श्रीशंकरांपासून अशाप्रकारच्या गुरुशिष्यपरंपरेने बोधाचा जो उपदेश आमच्यापर्यंत आला आहे. 59
1760-18
तो हा तू घेऊनि आघवा । कळी गिळितया जीवा । सर्व प्रकारी धावा । करी पा वेगी ॥1760॥
त्या सर्वाचे ग्रहण करून कलिपीडित जे जीव असतील त्यांच्या उद्धारार्थं सत्वर धावून जा. 60
मुख्यसूची ओव्या श्लोक शब्दकोश व्यक्ती मदत PDF&अॅप दृष्टांत

1761-18
आधीच तव तो कृपाळु । वरी गुरुआज्ञेचा बोलू । जाला जैसा वर्षाकाळू । खवळणे मेघा ॥1761॥
श्रीनिवृत्तिनाथ स्वभावानेच कृपाळू होते, त्यात अशी गुर्वाज्ञा झाल्यावर, तो कृपाळू स्वभाव वर्षाकाळच्या मेघांप्रमाणे जागृत होऊन जीवांवर कृपावर्षाव करू लागला. 1761
1762-18
मग आर्ताचेनि वोरसे । गीतार्थग्रंथनमिसे । वर्षला शांतरसे । तो हा ग्रंथु ॥1762॥
मग आर्तजनांचा कळवळा येऊन, श्रीनिवृत्तिनाथांच्या कृपेने, गीतार्थग्रंथाच्या मिषाने जीवांवर जो कल्याणार्थ शांत रसाचा वर्षाव केला, तोच हा ज्ञानेश्वरी ग्रंथ होय. 1762
1763-18
तेथ पुढा मी बापिया । मांडला आर्ती आपुलिया । की यासाठी येवढिया । आणिलो यशा ॥1763॥
श्रीगुरूच्या कृपा मेघापुढे मी आपल्या चातकासारखा अनन्य होतोच, व त्या माझ्या अनन्यतेमुळेच गुरुप्रसादाने मला एवढे ग्रंथ यश प्राप्त झाले.
1764-18
एवं गुरुक्रमे लाधले । समाधिधन जे आपुले । ते ग्रंथे बोधौनि दिधले । गोसावी मज ॥1764॥
असे गुरुपरंपरेने प्राप्त झालेले आपले जे समाधिधन (नीजधन) ते श्रीगुरूनी ग्रंथरूप रचना करून माझ्या स्वाधीन केले. 64
1765-18
वाचूनि पढे ना वाची । ना सेवाही जाणे स्वामीची । ऐशिया मज ग्रंथाची । योग्यता के असे ? ॥1765॥
एऱ्हवी, न पढलेला, न बहुश्रुत, किंवा स्वामीसेवेचेही ज्ञान नसलेल्या माझ्यासारख्याला ह्या ग्रंथरचनेची योग्यता कोठून असणार ?

1766-18
परी साचचि गुरुनाथे । निमित्त करूनि माते । प्रबंधव्याजे जगाते । रक्षिले जाणा ॥1766॥
परंतु, माझ्या श्रीगुरूनी मला निमित्त करून गीताप्रबंधाच्या योगाने सर्व जगाचे रक्षण केले हेच खरे 66
1767-18
तऱ्ही पुरोहितगुणे । मी बोलिलो पुरे उणे । ते तुम्ही माउलीपणे । उपसाहिजो जी ॥1767॥
तरी पुरोहिताच्या नात्याने मी जे काही न्यूनाधिक बोललो असेन, ते आपण मातेसमान संतसज्जनांनी मानून घ्यावे अशी प्रार्थना आहे. 67
1768-18
शब्द कैसा घडिजे । प्रमेयी कैसे पा चढिजे । अळंकारु म्हणिजे । काय ते नेणे ॥1768॥
शब्दरचना कशी करावी, प्रमेय कसे व्यक्त वा सिद्ध करावे, किंवा भाषालंकार कशाला म्हणतात हे मला स्वतःला काही ज्ञान नाही ! 68
1769-18
सायिखडेयाचे बाहुले । चालवित्या सूत्राचेनि चाले । तैसा माते दावीत बोले । स्वामी तो माझा ॥1769॥
परंतु, कळसूत्री बाहुले जसे सूत्रधार हलवील तसे हलते, त्याप्रमाणे माझ्या स्वामींनी मला जशी स्फूर्ती दिली तसे मी बोललों. 1769
1770-18
यालागी मी गुणदोष- । विषी क्षमाविना विशेष । जे मी संजात ग्रंथलो देख । आचार्ये की ॥1770॥
यास्तव, ग्रंथाच्या गुणदोषाविषयी मी फारसे माफी, क्षमा मागणे करीत नाही; कारण मी ” आचार्यं संजात ” म्हणजे श्रीगुरुनी प्रकट केलेल्या अर्थाचे नुसते ग्रथन (गुंफणें) केले आहे. 1770
मुख्यसूची ओव्या श्लोक शब्दकोश व्यक्ती मदत PDF&अॅप दृष्टांत

1771-18
आणि तुम्हा संताचिये सभे । जे उणीवेसी ठाके उभे । ते पूर्ण नोहे तरी तै लोभे । तुम्हासीचि कोपे ॥1771॥
शिवाय, आपणासारख्या संतसभेमध्ये जर आश्रय करणारा जो मी, त्याच्या ठिकाणी काही उणेपणा राहिला तर मी लडिवाळपणे तुमच्यावर व रुसेन. 71
1772-18
सिवतलियाही परीसे । लोहत्वाचिये अवदसे । न मुकिजे आयसे । तै कवणा बोलु । ॥1772॥
परिसाचा स्पर्श झाल्यावरही जर लोखंडाचा लोहत्वाचा विटाळ फिटला नाही तर तो दोष कोणाचा ? (अर्थात् परिसाचाच) 72
1773-18
वोहळे हेचि करावे । जे गंगेचे आंग ठाकावे । मगही गंगा जरी नोहावे । तै तो काय करी ? ॥1773॥
ओहोळावर इतकीच जबाबदारी आहे की त्याने वाटेल त्या मार्गाने गंगा गांठावी; इतके करूनही तो गंगात्व न पावेल तर त्याचा तो दोष नव्हेच. 73
1774-18
म्हणौनि भाग्ययोगे बहुवे । तुम्हा संतांचे मी पाये । पातलो आता के लाहे । उणे जगी । ॥1774॥
म्हणून, परम पुण्याईने, तुम्हा संतांच्या चरणांपाशी मी प्राप्त झालो आहे. आता मला या जगात काय कमी असणार ?74
1775-18
अहो जी माझेनि स्वामी । मज संत जोडुनि तुम्ही । दिधलेति तेणे सर्वकामी । परीपूर्ण जालो ॥1775॥
अहो, माझ्या गुरुमाउलीने मला आपणा संत चरणांची जोड करून दिली आहे, त्यायोगे माझ्या सर्व इच्छा परिपूर्ण झाल्या आहेत. 75

येथे सार्थ अभंग गाथ्यातील ७० अभंग टाकावे.

सार्थ ज्ञानेश्वरी, ज्ञानेश्वरी पारायण, ज्ञानेश्वरी वाचन, वाचावी ज्ञानेश्वरी, ज्ञानेश्वरीचे पारायण, संत ज्ञानेश्वर, Sartha Dnyaneshwari, Dnyaneshwari Parayan, Dnyaneshwari Wachan, Dnyaneshwari vachan, wachavi Dnyaneshwari, Dnyaneshwariche Parayan, Sant Dnyaneshwar,
Sant Tukaram Abhang Gatha, Tukaram Abhang Gatha, Tukaram Gatha, Tukaram Sartha Abhang Gatha, Sant Tukaram Abhang Gatha Parayan, Sant Tukaram Gatha Parayan, Tukaram Gatha Parayan, Sant Tukaram Sartha Gatha Parayan, Tukaram Sartha Gatha Parayan, Sartha Gatha Parayan,
संत तुकाराम अभंग गाथा, तुकाराम अभंग गाथा, तुकाराम गाथा, तुकाराम सार्थ अभंग गाथा, संत तुकाराम अभंग गाथा पारायण, संत तुकाराम गाथा पारायण, तुकाराम गाथा पारायण, संत तुकाराम सार्थ गाथा पारायण, तुकाराम सार्थ गाथा पारायण, सार्थ गाथा पारायण.