१७ डिसेंबर, दिवस ३५१ वा, नित्य पारायण, सार्थ ज्ञानेश्वरी अध्याय १८ वा, ओवी १४७१ ते १४९० सार्थ तुकाराम गाथा अभंग ४२०१ ते ४२१२

“१७ डिसेंबर” सार्थ ज्ञानेश्वरी व संत तुकाराम महाराज सार्थ अभंग गाथा पारायण

हे पारायण पाहण्यासाठी आणि ऐकण्यासाठी🎧
“वारकरी रोजनिशी चॅनल पाहा” 🔊📢

Sartha Gatha + Dnyaneshwari Nitya Parayan 17 December
” राम कृष्ण हरी “
आज दिनांक १७ डिसेंबर असून
आजच्या पारायणात “सार्थ ज्ञानेश्वरीच्या १८ व्या अध्यायातील 25 ओव्या आणि
संत जगद्गुरु तुकाराम महाराज यांच्या अभंग गाथातील १२ अभंग, आज अभंग XX ते XX चे पारायण आपण करणार आहोत.
१७ डिसेंबर, नित्य पारायण, सार्थ ज्ञानेश्वरी अध्याय १८ वा, ओवी १४७१ ते १४९०,

1471-18
सर्वशास्त्ररत्नदीप्ती । उजळिता हा त्रिजगती । सूर्यु नव्हे लक्ष्मीपती । वक्त्राकाशीचा ॥1471॥
सर्व शास्त्ररूपी रत्नांच्या एकत्रित झालेल्या तेजाप्रमाणे त्रैलोक्याला प्रकाश देणाराहा गीता ग्रंथ म्हणजे भगवान् लक्ष्मीपतींच्या मुखाकाशातील सूर्यच म्हणू नये काय ? 71
1472-18
बाप कुळ ते पवित्र । जेथिचा पार्थु या ज्ञाना पात्र । जेणे गीता केले शास्त्र । आवारु जगा ॥1472॥
धन्य ते पवित्र कुल की ज्यात, जन्माला आलेला पार्थ, अशा ज्ञानाचा अधिकारी होऊन त्याच्याकरिता निर्माण झालेले गीताशास्त्र हे साऱ्या जगाचे रक्षणकर्ता झाले ! 72
1473-18
हे असो मग तेणे । सद्गुरु श्रीकृष्णे । पार्थाचे मिसळणे । आणिले द्वैता ॥1473॥
हे असो; मग सद्गुरू श्रीकृष्णांनी आपल्याशी एकरूप होणाऱ्या पार्थाला पुन्हा भानावर आणिलें. 73
1474-18
पाठी म्हणतसे पांडवा । शास्त्र हे मानले की जीवा । तेथ येरु म्हणे देवा । आपुलिया कृपा ॥1474॥
आणि म्हणाले, अर्जुना, माझा उपदेश पटला ना ? तेव्हा अर्जुनाने उत्तर दिले देवा, हो, देवा, हे सारे आपल्या कृपेचे फळ. 74
1475-18
तरी निधान जोडावया । भाग्य घडे गा धनंजया । परी जोडिले भोगावया । विपाये होय ॥1475॥
अर्जुना, ऐश्वर्यप्राप्तीचे भाग्यही कोठे कोठे दिसते, पण जोडलेल्या ऐश्वर्याचा त्याला भोग घडावा असे भाग्य क्वचितच असते. 75

1476-18
पै क्षीरसागरायेवढे । अविरजी दुधाचे भांडे । सुरा असुरा केवढे । मथिता जाले ॥1476॥
क्षीरसागराएवढं न विरजले जाणाऱ्या दुधाच्या भांडयाच्या मंथनाने देवांना व दैत्यांना कितीतरी श्रम पडले 76
1477-18
ते सायासही फळा आले । जे अमृतही डोळा देखिले । परी वरिचिली चुकले । जतनेते ॥1477॥
त्या श्रमांनाही फल आले; त्यातून निघालेले अमृतही दृष्टीने पाहिले; पण ते जतन करण्याची दैत्यांची हातोटी चुकली. 77
1478-18
तेथ अमरत्वा वोगरिले । ते मरणाचिलागी जाले । भोगो नेणता जोडले । ऐसे आहे ॥1478॥
ज्याची अमर व्हावे म्हणून प्राप्ति करून घेतली तेच त्यांच्या मरणाला कारण झाले. भोग कसा घ्यावा हे ज्ञान नसले म्हणजे असा विपरीत परिणाम होतो, 78
1479-18
नहुषु स्वर्गाधिपति जाहला । परी राहाटी भांबावला । तो भुजंगत्व पावला । नेणसी कायी ? ॥1479॥
नहुष स्वर्गाचा राजा झाला, पण राजेपणाची रहाटी माहित नसल्यामुळे तेथून च्युत होऊन सर्पत्व पावला, हे तुला माहीत नाही काय ? 79
1480-18
म्हणौनि बहुत पुण्य तुवा । केले तेणे धनंजया । आजि शास्त्रराजा इया । जालासि विषयो ॥1480॥
अर्जुना, तुझी मागली फार मोठी पुण्याई ! म्हणूनच सर्व शास्त्रांचा राजा जे गीताशास्त्र त्याचा तू आज अधिकारी झालास. 1480
मुख्यसूची ओव्या श्लोक शब्दकोश व्यक्ती मदत PDF&अॅप दृष्टांत

1481-18
तरी ययाचि शास्त्राचेनि । संप्रदाये पांघुरौनि । शास्त्रार्थ हा निकेनि । अनुष्ठी हो ॥1481॥
तरी ह्याच शास्त्राचे संप्रदायपूर्वक निष्ठेने अनुष्ठान (विचार) कर हो ! 81
1482-18
येऱ्हवी अमृतमंथना- । सारिखे होईल अर्जुना । जरी रिघसी अनुष्ठाना । संप्रदायेवीण ॥1482॥
एऱ्हवी, अर्जुना, संप्रदाय सोडून जर तू अनुष्ठान करशील तरअमृतमंथनाची गति होईल हो ! 82
1483-18
गाय धड जोडे गोमटी । ते तैचि पिवो ये किरीटी । जै जाणिजे हातवटी । सांजवणीची ॥1483॥
अर्जुना, चांगली दुभती गाय मिळाली आहे खरी, पण तिचे दोहन करण्याची कला माहीत असेल तेव्हांच दुधाची प्राप्ति होणार. 83
1484-18
तैसा श्रीगुरु प्रसन्न होये । शिष्य विद्याही कीर लाहे । परी ते फळे संप्रदाये । उपासिलिया ॥1484॥
त्याप्रमाणे श्रीगुरु प्रसन्न झाले. शिष्याला विद्याही प्राप्त झाली, तरी संप्रदायपूर्वक तिची उपासना घडेल तेव्हांच ती फलदायी होईल. 84
1485-18
म्हणौनि शास्त्री जो इये । उचितु संप्रदायो आहे । तो ऐक आता बहुवे । आदरेसी ॥1485॥
म्हणून ह्या शास्त्राचा जो उचित संप्रदाय आहे, तो आता बहुत आदरपूर्वक श्रवण कर. 85
इदं ते नातपस्काय नाभक्ताय कदाचन ।
न चाशुश्रूषवे वाच्यं न च मां योऽभ्यसूयति ॥18. 67॥

1486-18
तरी तुवा हे जे पार्था । गीताशास्त्र लाधले आस्था । ते तपोहीना सर्वथा । सांगावे ना हो ॥1486॥
तरी, पार्थ, तुझ्या आस्थेमुळे तुला प्राप्त झालेले हे गीताशास्त्र, ते तपोहीन पुरुषाला तू मुळीच सांगू नको हो ! 86
1487-18
अथवा तापसुही जाला । परी गुरूभक्ती जो ढिला । तो वेदी अंत्यजु वाळिळा । तैसा वाळी ॥1487॥
अथवा एखादा तपी असूनही जर त्याची गुरुनिष्ठा यथातथाच असेल, तरीही, वेदाने अंत्यजाला अस्पृश्य म्हणून गणिले आहे तसा तूही त्याला ह्या शास्त्रापुरता बाजूस सार. 87
1488-18
नातरी पुरोडाशु जैसा । न घापे वृद्ध तरी वायसा । गीता नेदी तैसी तापसा । गुरुभक्तिहीना ॥1488॥
अथवा, कावळा वृद्ध असला तरीही त्याला जसा पुरोडाश (यज्ञाचा अवशिष्ट भाग) घालीत नाहीत, याप्रमाणे, तापसी असूनही गुरुभक्तिहीन असेल अशाला गीताशास्त्र सांगू नको 88
1489-18
का तपही जोडे देही । भजे गुरुदेवांच्या ठायी । परी आकर्णनी नाही । चाड जरी ॥1489॥
किंवा देहाने तपही चालू गुरु देवतांचेही जो भजन करितो, परंतु ज्याला श्रवणाची चाड म्हणजे भक्ति किंवा इच्छा नाही. 89
1490-18
तरी मागील दोन्ही आंगी । उत्तम होय कीर जगी । परी या श्रवणालागी । योग्यु नोहे ॥1490॥
तरीही आहे वरील दोन गोष्टींच्या दृष्टीने तो लोकात उत्तम म्हणून गणला असला तरी, तो गीता श्रवणाचा अधिकारी नाही. 1490
मुख्यसूची ओव्या श्लोक शब्दकोश व्यक्ती मदत PDF&अॅप दृष्टांत

येथे सार्थ अभंग गाथ्यातील ७० अभंग टाकावे.

सार्थ ज्ञानेश्वरी, ज्ञानेश्वरी पारायण, ज्ञानेश्वरी वाचन, वाचावी ज्ञानेश्वरी, ज्ञानेश्वरीचे पारायण, संत ज्ञानेश्वर, Sartha Dnyaneshwari, Dnyaneshwari Parayan, Dnyaneshwari Wachan, Dnyaneshwari vachan, wachavi Dnyaneshwari, Dnyaneshwariche Parayan, Sant Dnyaneshwar,
Sant Tukaram Abhang Gatha, Tukaram Abhang Gatha, Tukaram Gatha, Tukaram Sartha Abhang Gatha, Sant Tukaram Abhang Gatha Parayan, Sant Tukaram Gatha Parayan, Tukaram Gatha Parayan, Sant Tukaram Sartha Gatha Parayan, Tukaram Sartha Gatha Parayan, Sartha Gatha Parayan,
संत तुकाराम अभंग गाथा, तुकाराम अभंग गाथा, तुकाराम गाथा, तुकाराम सार्थ अभंग गाथा, संत तुकाराम अभंग गाथा पारायण, संत तुकाराम गाथा पारायण, तुकाराम गाथा पारायण, संत तुकाराम सार्थ गाथा पारायण, तुकाराम सार्थ गाथा पारायण, सार्थ गाथा पारायण.