१५ डिसेंबर, दिवस ३४९ वा, नित्य पारायण, सार्थ ज्ञानेश्वरी अध्याय १८ वा, ओवी १४३१ ते १४५० सार्थ तुकाराम गाथा अभंग ४१७७ ते ४१८८

“१५ डिसेंबर” सार्थ ज्ञानेश्वरी व संत तुकाराम महाराज सार्थ अभंग गाथा पारायण

हे पारायण पाहण्यासाठी आणि ऐकण्यासाठी🎧
“वारकरी रोजनिशी चॅनल पाहा” 🔊📢

Sartha Gatha + Dnyaneshwari Nitya Parayan 15 December
” राम कृष्ण हरी “
आज दिनांक १५ डिसेंबर असून
आजच्या पारायणात “सार्थ ज्ञानेश्वरीच्या १८ व्या अध्यायातील 25 ओव्या आणि
संत जगद्गुरु तुकाराम महाराज यांच्या अभंग गाथातील १२ अभंग, आज अभंग XX ते XX चे पारायण आपण करणार आहोत.
१५ डिसेंबर, नित्य पारायण, सार्थ ज्ञानेश्वरी अध्याय १८ वा, ओवी १४३१ ते १४५०,

1431-18
तरी कांडत्रयात्मकु । शब्दराशी अशेखु । गीतेमाजी असे रुखु । बीजी जैसा ॥1431॥
मग, कांडत्रयात्मक शब्दराशि जो वेदवृक्ष तो, बीजांत वृक्ष असावा, तसा गीतेमध्ये सूक्ष्मरूपाने आहे. 31
1432-18
म्हणौनि वेदांचे बीज । श्रीगीता होय हे मज । गमे आणि सहज । दिसतही आहे ॥1432॥
म्हणून श्रीमद्भगवद्गीता हे वेदांचे बीज होय असे मला वाटते, व कोणालाही ते सहज दिसण्यासारखे आहे. 32
1433-18
जे वेदांचे तिन्ही भाग । गीते उमटले असती चांग । भूषणरत्नी सर्वाग । शोभले जैसे ॥1433॥
कर्म, उपासना व ज्ञान हे जे वेदाचे तीन भाग, त्यांचे गीतेमध्ये उत्तम रीतीने प्रतिपादन आहे; किंबहुना, त्यांनी रत्नालंकाराप्रमाणे तिचे सर्वाग शोभविले आहे. 33
1434-18
तियेचि कर्मादिके तिन्ही । कांडे कोणकोणे स्थानी । गीते आहाति ते नयनी । दाखऊ आईक ॥1434॥
ती, कर्मादि तिन्ही कांडे गीतेमध्ये कोठे कोठे आहेत ते तुला स्पष्ट सांगतो, श्रवण कर. 34
1435-18
तरी पहिला जो अध्यावो । तो शास्त्रप्रवृत्तिप्रस्तावो । द्वितीयी साङ्ख्यसद्भावो । प्रकाशिला ॥1435॥
पहिला अध्याय हा गीताशास्त्राची प्रवृत्ति का व कशी झाली ह्याच्या प्रस्तावनेपर आहे, दुसऱ्यात सांख्यविचार (ज्ञान) प्रकट केला आहे. 35

1436-18
मोक्षदानी स्वतंत्र । ज्ञानप्रधान हे शास्त्र । येतुलाले दुजी सूत्र । उभारिले ॥1436॥
हे गीता शास्त्र ज्ञानप्रधान आहे व ज्ञान हे, अन्यसाधननिरपेक्ष स्वतंत्रपणे मोक्ष देण्यास समर्थ आहे, अशी सूत्रभूत उभारणी दुस-यात केली आहे. 36
1437-18
मग अज्ञाने बांधलेया । मोक्षपदी बैसावया । साधनारंभु तो तृतीया- । ध्यायी बोलिला ॥1437॥
जे अज्ञ म्हणून बद्ध आहेत, त्यांना मोक्षप्राप्ति होणे तर आरंभाचे साधन कोणते हे, तिसऱ्या अध्यायात सांगितले. 37
1438-18
जे देहाभिमान बंधे । सांडूनि काम्यनिषिद्धे । विहित परी अप्रमादे । अनुष्ठावे ॥1438॥
जे देहात्मबुद्धिमान् आहेत, त्यांनी काम्य व निषिद्ध कर्मे, सोडून विहित कर्माचरण बिनचूक (नियमितपणे) करावे. 38
1439-18
ऐसेनि सद्भावे कर्म करावे । हा तिजा अध्यावो जो देवे । निर्णय केला ते जाणावे । कर्मकांड येथ ॥1439॥
अशा भावनायुक्त अंतःकरणाने कर्म करावे असा देवांनी तिसऱ्या अध्यायात निर्णय केला आहे ते कर्मकांड समजावे. 39
1440-18
आणि तेचि नित्यादिक । अज्ञानाचे आवश्यक । आचरता मोचक । केवी होय पा ॥1440॥
त्या नित्यनैमित्तिक कर्माच्या आचरणाने, ती अज्ञाननाशक कशी होतील, 1440
मुख्यसूची ओव्या श्लोक शब्दकोश व्यक्ती मदत PDF&अॅप दृष्टांत

1441-18
ऐसी अपेक्षा जालिया । बद्ध मुमुक्षुते आलिया । देवे ब्रह्मार्पणत्वे क्रिया । सांगितली ॥1441॥
अशी इच्छा होऊन बद्धांपैकी एखादा मुमुक्षतेच्या हद्दीपर्यंत आल्यास ती कर्मे, ब्रह्मार्पणबुद्धीने कशी करावी हेही सांगितले. 41
1442-18
जे देहवाचामानसे । विहित निपजे जे जैसे । ते एक ईश्वरोद्देशे । कीजे म्हणितले ॥1442॥
ते असे–कायावाचामने-करून जे विहित कर्म जसे घडेल ते सर्व ईश्वरप्राप्त्यर्थं करावे. 42
1443-18
हेचि ईश्वरी कर्मयोगे । भजनकथनाचे खागे । आदरिले शेषभागे । चतुर्थाचेनी ॥1443॥
ह्या कर्मयोगाने, भजनकीर्तनदिकांप्रमाणे ईश्वरोपासना कशी घडते हे, चौथ्याच्या अखेरीस सांगावयास आरंभिले आहे. 43
1444-18
ते विश्वरूप अकरावा । अध्यावो संपे जव आघवा । तव कर्मे ईशु भजावा । हे जे बोलिले ॥1444॥
कर्माते ईश्वर भजावा हे जे वर सांगितले आहे तेच निरूपण विश्वरूपदर्शनाच्या अकराव्या अध्यायाच्या अखेरपर्यंत आहे. 44
1445-18
ते अष्टाध्यायी उघड । जाण येथे देवताकांड । शास्त्र सांगतसे आड । मोडूनि बोले ॥1445॥
चौथ्या अध्यायापासून तो अकराव्याच्या अखेरपर्यंतच्या आठ अध्यायात तेच देवताकांड (उपासनाकांड) आहे हे गीताशास्त्र पडदा न ठेवता स्वतः सांगत आहे. 45

1446-18
आणि तेणेचि ईशप्रसादे । श्रीगुरुसंप्रदायलब्धे । साच ज्ञान उद्बोधे । कोवळे जे ॥1446॥
आणि ह्याच उपासनेने ईशप्रसाद व श्रीगुरुसंप्रदाय यांची प्राप्ति होऊन अंतःकरणात खरे ज्ञान उद्भूत होते (प्रकाशते) व ते प्रथम कोवळे असते. 46
1447-18
ते अद्वेष्टादिप्रभृतिकी । अथवा अमानित्वादिकी । वाढविजे म्हणौनि लेखी । बारावा गणू ॥1447॥
ते कोवळे ज्ञान बाराव्यातील अद्वेष्टादि श्लोकांनी किंवा तेराव्यातील अमानित्वादि श्लोलोकांनी दृढ कसे करावे हे सांगितले आहे म्हणून बारावा ज्ञानकांडांतच आम्ही गणतों. 47
1448-18
तो बारावा अध्याय आदी । आणि पंधरावा अवधी । ज्ञानफळपाकसिद्धी । निरूपणासी ॥1448॥
बाराव्या अध्यायापासून तो पंधराव्याच्या अखेरपर्यंत ज्ञानाचे फल व त्याचा परिपाक ह्याचे निरूपण आहे. 48
1449-18
म्हणौनि चहूही इही । ऊर्ध्वमूळांती अध्यायी । ज्ञानकांड ये ठायी । निरूपिजे ॥1449॥
म्हणून, ऊर्ध्वमूल ह्या पंधराव्या अध्यायाच्या अखेरपर्यंतच्या चार अध्यायनी ज्ञानकांड निरूपिले आहे. 49
1450-18
एवं कांडत्रयनिरूपणी । श्रुतीचि हे कोडिसवाणी । गीतापद्यरत्नांची लेणी । लेयिली आहे ॥1450॥
ह्याप्रकारें, कर्म, उपासना व ज्ञान ह्या वेदाच्या कांडत्रयाचे संक्षेपतः वर्णन करणारी गीता ही लघुश्रुतिच असून गद्याऐवजी पद्यरूप रत्नालंकार तिने, धारण केले आहेत. 1450
मुख्यसूची ओव्या श्लोक शब्दकोश व्यक्ती मदत PDF&अॅप दृष्टांत

येथे सार्थ अभंग गाथ्यातील ७० अभंग टाकावे.

सार्थ ज्ञानेश्वरी, ज्ञानेश्वरी पारायण, ज्ञानेश्वरी वाचन, वाचावी ज्ञानेश्वरी, ज्ञानेश्वरीचे पारायण, संत ज्ञानेश्वर, Sartha Dnyaneshwari, Dnyaneshwari Parayan, Dnyaneshwari Wachan, Dnyaneshwari vachan, wachavi Dnyaneshwari, Dnyaneshwariche Parayan, Sant Dnyaneshwar,
Sant Tukaram Abhang Gatha, Tukaram Abhang Gatha, Tukaram Gatha, Tukaram Sartha Abhang Gatha, Sant Tukaram Abhang Gatha Parayan, Sant Tukaram Gatha Parayan, Tukaram Gatha Parayan, Sant Tukaram Sartha Gatha Parayan, Tukaram Sartha Gatha Parayan, Sartha Gatha Parayan,
संत तुकाराम अभंग गाथा, तुकाराम अभंग गाथा, तुकाराम गाथा, तुकाराम सार्थ अभंग गाथा, संत तुकाराम अभंग गाथा पारायण, संत तुकाराम गाथा पारायण, तुकाराम गाथा पारायण, संत तुकाराम सार्थ गाथा पारायण, तुकाराम सार्थ गाथा पारायण, सार्थ गाथा पारायण.