२३ डिसेंबर, दिवस ३५७ वा, नित्य पारायण, सार्थ ज्ञानेश्वरी अध्याय १८ वा, ओवी १५९१ ते १६१० सार्थ तुकाराम गाथा अभंग ४२७३ ते ४२८४

“२३ डिसेंबर” सार्थ ज्ञानेश्वरी व संत तुकाराम महाराज सार्थ अभंग गाथा पारायण

हे पारायण पाहण्यासाठी आणि ऐकण्यासाठी🎧
“वारकरी रोजनिशी चॅनल पाहा” 🔊📢

Sartha Gatha + Dnyaneshwari Nitya Parayan 23 December
” राम कृष्ण हरी “
आज दिनांक २३ डिसेंबर असून
आजच्या पारायणात “सार्थ ज्ञानेश्वरीच्या १८ व्या अध्यायातील 25 ओव्या आणि
संत जगद्गुरु तुकाराम महाराज यांच्या अभंग गाथातील १२ अभंग, आज अभंग XX ते XX चे पारायण आपण करणार आहोत.
२३ डिसेंबर, नित्य पारायण, सार्थ ज्ञानेश्वरी अध्याय १८ वा, ओवी १५९१ ते १६१०,

1591-18
पै दर्पणाहूनि चोखे । दोन्ही होती सन्मुखे । तेथ येरी येर देखे । आपणपे जैसे ॥1591॥
किंवा, दर्पणापेक्षांही स्वच्छ असे दोन पदार्थ एकासमोर एक आले तर, ह्याचे त्यात किंवा त्याचे ह्यात होणारे दर्शन हे भिन्न नसून स्वतःचेच दर्शन होते असे म्हणावे लागते. 91
1592-18
तैसा देवेसी पंडुसुतु । आपणपे देवी देखतु । पांडवेसी देखे अनंतु । आपणपे पार्थी ॥1592॥
त्याप्रमाणे दर्पणाहूनही स्वच्छ वृत्तीच्या पांडवानी तितक्याच स्वच्छवृत्तीच्या देवाकडे पाहिले, तेव्हा त्याला तेथे आपलेच दर्शन झाले व तसेच देवांनींही पांडवांकडे पाहता त्यासही तेथे आपलेच दर्शन. 92
1593-18
देव देवो भक्तालागी । जिये विवरूनि देखे आंगी । येरु तियेचेही भागी । दोन्ही देखे ॥1593॥
देवाधिदेव भक्तस्वरूपाचा आपल्या ठिकाणी विचार करीत होता. तर तिकडे अर्जुनही आपल्या स्वरूपामध्ये दोघांच्या स्वरूपाचा विचार करीत होता. 93
1594-18
आणिक काहीच नाही । म्हणौनि करिती काई । दोघे येकपणे पाही । नांदताती ॥1594॥
पण काय करणार, त्यांना स्वस्वरूपाहून अन्य काहीच आढळेना; तेव्हा दोघेही अद्वैतभावाने नांदू लागले. 94
1595-18
आता भेदु जरी मोडे । तरी प्रश्नोत्तर का घडे ? । ना भेदुचि तरी जोडे । संवादसुख का ? ॥1595॥
आता भेद नाहीसा झाला, तर प्रश्नोत्तरे कशी होतील व भेद जर सत्य असेल तर ऐक्याचे संवाद सुख कसे प्राप्त होणार ? 95
1596-18
ऐसे बोलता दुजेपणे । संवादी द्वैत गिळणे । ते ऐकिले बोलणे । दोघांचे मिया ॥1596॥
अशाप्रकारे कृष्णार्जुनांचे आभासिक द्वैतभावांत भाषण चालले असता, संवादा तही द्वैतांचा ग्रास कसा होऊ शकतो ते बोलणे मी ऐकिले असे संजय म्हणाला 96
1597-18
उटूनि दोन्ही आरिसे । वोडविलीया सरिसे । कोण कोणा पाहातसे । कल्पावे पा ? ॥1597॥
दोन आरसे स्वच्छ करून समोरासमोर आणिले असता, कोणकोणाला पहातो हे काय सांगणार ? 97
1598-18
का दीपासन्मुखु । ठेविलया दीपकु । कोण कोणा अर्थिकु । कोण जाणे ॥1598॥
किंवा दिव्यासमोर दुसरा दिवा आणून ठेविला तर, कोणकोणाला प्रकाशित आहे हे कोणी सांगावे ? 98
1599-18
नाना अर्कापुढे अर्कु । उदयलिया आणिकु । कोण म्हणे प्रकाशकु । प्रकाश्य कवण ? ॥1599॥
अथवा असे समजा, एका सूर्यापुढे दुसरा सूर्य उगवला तर, त्यातील प्रकाश्य कोण व प्रकाशक कोण हे कोण सांगणार ? 99
1600-18
हे निर्धारू जाता फुडे । निर्धारासि ठक पडे । ते दोघे जाले एवढे । संवादे सरिसे ॥1600॥
वरील गोष्टींच निर्णय करू गेल्यास निर्णय करणाराला जसे हातच टेकले पाहिजेत, तसे त्या दोघांचे त्या संवादात ऐक्य झाले. . 1600
मुख्यसूची ओव्या श्लोक शब्दकोश व्यक्ती मदत PDF&अॅप दृष्टांत

1601-18
जी मिळता दोन्ही उदके । माजी लवण वारू ठाके । की तयासींही निमिखे । तेचि होय ॥1601॥
दोन जलप्रवाह एकत्र होत असता त्यांना जर मीठ बांधासारखे आडवे, तर तेही क्षणात जसे जलरूप होते 1
1602-18
तैसे श्रीकृष्ण अर्जुन दोन्ही । संवादले ते मनी । धरिता मजही वानी । तेचि होतसे ॥1602॥
त्याप्रमाणे त्या दोघांच्या संगमांत व तेथील संवादात जे ऐकिले त्याचा माझ्या मनावर इतका परिणाम झाला की माझीही त्यांच्यासारखीच स्थिति झाली ! 2
1603-18
ऐसे म्हणे ना मोटके । तव हिरोनि सात्विके । आठव नेला नेणो के । संजयपणाचा ॥1603॥
इतके तो म्हणत आहे तोच अष्टसात्विकभाव प्रादुर्भूत होऊन त्याच्या संजयपणची स्मृति त्यांनी कोठे नाहींशी केली ते काही कळेना. 3
1604-18
रोमांच जव फरके । तव तव आंग सुरके । स्तंभ स्वेदांते जिंके । एकला कंपु ॥1604॥
आंगावर जो जो रोमांच उभे राहिले तो तो शरीर संकुचित झाले व स्तब्धता व घामबिंदू ह्यांना एकट्या शरीरकंपानेच जणु जिकले. 4
1605-18
अद्वयानंदस्पर्शे । दिठी रसमय जाली असे । ते अश्रु नव्हती जैसे । द्रवत्वचि ॥1605॥
अद्वयानंदाच्या आविर्भावाने नेत्र प्रेमाश्रूंनी भरून आले; इतके कि कोणाला वाटावे ते अश्न नसून पाझरच लागले आहेत. 5

1606-18
नेणो काय न माय पोटी । नेणो काय गुंफे कंठी । वागर्था पडत मिठी । उससांचिया ॥1606॥
पोटात काहीही सांठविणेस जागा नव्हती ते कशाने झाले न कळे; कंठ कशानेदाटला तेही कळेना व दीर्घश्वासामुळे वाणीही कार्यक्षम होईना, अशी स्थिति झाली. 6
1607-18
किंबहुना सात्विका आठा । चाचरु मांडता उमेठा । संजयो जालासे चोहटा । संवादसुखाचा ॥1607॥
किंबहुना, अष्टसात्विक भाव प्रगट होऊन संजयाची वाणी चाचरू लागली व तो कृष्णार्जुनसंवादाचा चव्हाटाच झाला. 7
1608-18
तया सुखाची ऐसी जाती । जे आपणचि धरी शांती । मग पुढती देहस्मृती । लाधली तेणे ॥1608॥
त्या सुखाची जातीच अशी आहे की, त्याचे भरते आपोआप शमतें; म्हणून त्यायोगे संजय सहजच देहभानावर आला. 8
व्यासप्रसादाच्छ्रुतवानेतद्गुह्यमहं परम् ।
योगं योगेश्वरात्कृष्णात्साक्षात्कथयतः स्वयम् ॥18. 75॥
1609-18
तेव्हा बैसतेनि आनंदे । म्हणे जी जे उपनिषदे । नेणती ते व्यासप्रसादे । ऐकिले मिया ॥1609॥
मग आनंदाचे भरते ओसरू लागल्यावर, संजय म्हणाला, उपनिषदांमध्येही उपलब्ध न होणारे श्रवण मला व्यासांच्या कृपेने घडले. 9
1610-18
ऐकताचि ते गोठी । ब्रह्मत्वाची पडिली मिठी । मी तू पणेसी दृष्टी । विरोनि गेली ॥1610॥
ते श्रवण घडतांच मला ब्रह्मस्थिति प्राप्त होऊन मीतुंपणासह सर्व विश्व मावळून गेले. 1610
मुख्यसूची ओव्या श्लोक शब्दकोश व्यक्ती मदत PDF&अॅप दृष्टांत

येथे सार्थ अभंग गाथ्यातील ७० अभंग टाकावे.

सार्थ ज्ञानेश्वरी, ज्ञानेश्वरी पारायण, ज्ञानेश्वरी वाचन, वाचावी ज्ञानेश्वरी, ज्ञानेश्वरीचे पारायण, संत ज्ञानेश्वर, Sartha Dnyaneshwari, Dnyaneshwari Parayan, Dnyaneshwari Wachan, Dnyaneshwari vachan, wachavi Dnyaneshwari, Dnyaneshwariche Parayan, Sant Dnyaneshwar,
Sant Tukaram Abhang Gatha, Tukaram Abhang Gatha, Tukaram Gatha, Tukaram Sartha Abhang Gatha, Sant Tukaram Abhang Gatha Parayan, Sant Tukaram Gatha Parayan, Tukaram Gatha Parayan, Sant Tukaram Sartha Gatha Parayan, Tukaram Sartha Gatha Parayan, Sartha Gatha Parayan,
संत तुकाराम अभंग गाथा, तुकाराम अभंग गाथा, तुकाराम गाथा, तुकाराम सार्थ अभंग गाथा, संत तुकाराम अभंग गाथा पारायण, संत तुकाराम गाथा पारायण, तुकाराम गाथा पारायण, संत तुकाराम सार्थ गाथा पारायण, तुकाराम सार्थ गाथा पारायण, सार्थ गाथा पारायण.