१६ डिसेंबर, दिवस ३५० वा, नित्य पारायण, सार्थ ज्ञानेश्वरी अध्याय १८ वा, ओवी १४५१ ते १४७० सार्थ तुकाराम गाथा अभंग ४१८९ ते ४२००

“१६ डिसेंबर” सार्थ ज्ञानेश्वरी व संत तुकाराम महाराज सार्थ अभंग गाथा पारायण

हे पारायण पाहण्यासाठी आणि ऐकण्यासाठी🎧
“वारकरी रोजनिशी चॅनल पाहा” 🔊📢

Sartha Gatha + Dnyaneshwari Nitya Parayan 16 December
” राम कृष्ण हरी “
आज दिनांक १६ डिसेंबर असून
आजच्या पारायणात “सार्थ ज्ञानेश्वरीच्या १८ व्या अध्यायातील 25 ओव्या आणि
संत जगद्गुरु तुकाराम महाराज यांच्या अभंग गाथातील १२ अभंग, आज अभंग XX ते XX चे पारायण आपण करणार आहोत.
१६ डिसेंबर, नित्य पारायण, सार्थ ज्ञानेश्वरी अध्याय १८ वा, ओवी १४५१ ते १४७०,

1451-18
हे असो कांडत्रयात्मक । श्रुति मोक्षरूप फळ येक । बोभावे जे आवश्यक । ठाकावे म्हणौनि ॥1451॥
हे असो, ही कांडत्रयाचे सार जी गीतारूप श्रुति, ती, सर्व साधनांचा हेतु. मोक्ष रूप जे अखेरचे फल ते जीवांनी अवश्य प्राप्त करून घ्यावे अशी गर्जना करून सांगतें. 51
1452-18
तयाचेनि साधन ज्ञानेसी । वैर करी जो प्रतिदिवशी । तो अज्ञानवर्ग षोडशी । प्रतिपादिजे ॥1452॥
त्या मोक्षाचे अंतिम साधन जे ज्ञान त्याच्याशी प्रत्यही शत्रुत्व करणारा जो अज्ञानवर्ग त्याचे सोळाव्या अध्यायात प्रतिपादन केले. 52
1453-18
तोचि शास्त्राचा बोळावा । घेवोनि वैरी जिणावा । हा निरोपु तो सतरावा । अध्याय येथ ॥1453॥
शास्त्राच्या सहाय्याने तो अज्ञानशत्रू जीवांनी जिंकावा असा त्यांना सतराव्या अध्यायात गीतेचा आदेश आहे. 53
1454-18
ऐसा प्रथमालागोनि । सतरावा लाणी करूनी । आत्मनिश्वास विवरूनी । दाविला देवे ॥1454॥
पहिल्या अध्यायापासून तो सतराव्याच्या अंतापर्यंत देवांनी, आत्मनिःश्वासरूपी जो वेद त्याचे मनोगत विशद करून गीतेत दर्शविले. 54
1455-18
तया अर्थजाता अशेषा । केला तात्पर्याचा आवांका । तो हा अठरावा देखा । कलशाध्यायो ॥1455॥
या सतराही अध्यायातील सर्व अर्थाच्या तात्पर्याच ज्यात विचार केला आहे तो हा अठरावा अध्याय होय; तो गीताशास्त्र समाप्तीचा अध्याय असल्यामुळे त्याला कलशाध्याय अशी अलंकारिक संज्ञा आहे 55

1456-18
एवं सकळसंख्यासिद्धु । श्रीभागवद्गीता प्रबंधु । हा औदार्ये आगळा वेदु । मूर्तु जाण ॥1456॥
ह्याप्रमाणे, सातशे पद्य (श्लोक ) संख्येने युक्त असलेला हा गीताप्रबंध म्हणजे अधिक औदार्यसंपन्न होऊन अवतरलेला मूर्तीमंत वेदच होय. 56
1457-18
वेदु संपन्नु होय ठाई । परी कृपणु ऐसा आनु नाही । जे कानी लागला तिही । वर्णांच्याचि ॥1457॥
वेद गर्भश्रीमंत तर खराच; पण त्याच्याइतका कृपणही दुसरा कोण नाही कारण त्याने आपल्या संपन्नतेचा साक्षात् उपभोग घेण्याचा अधिकार तीन वर्णांनाच दिला आहे. 57
1458-18
येरा भवव्याथा ठेलिया । स्त्रीशूद्रादिका प्राणिया । अनवसरू मांडूनिया । राहिला आहे ॥1458॥
(तीन वरचे सोडून राहिलेले) जे । संसारदुःखपीडित इतर स्त्रीशूद्रादिक प्राणी, त्यांना माझ्या उपदेशाचा अधिकार नाही असा निर्बंध घालून तो स्वस्थ आहे. 58
1459-18
तरी मज पाहता ते मागील उणे । फेडावया गीतापणे । वेदु वेठला भलतेणे । सेव्य होआवया ॥1459॥
महाराज म्हणतात- मला वाटते, हा मागील दोष धुवून टाकावा म्हणून, वाटेल त्याने आपली सेवा करावी असे वेषांतर करून, वेद गीतेच्या रूपाने अवतरला आहे. 59
1460-18
ना हे अर्थु रिगोनि मनी । श्रवणे लागोनि कानी । जपमिषे वदनी । वसोनिया ॥1460॥
इतकेच नव्हे; तर अर्थद्वारा मनात प्रवेश करून, श्रवणरूपाने कर्णात शिरून व जपाच्या मिषाने वाणीत राहून- 1460
मुख्यसूची ओव्या श्लोक शब्दकोश व्यक्ती मदत PDF&अॅप दृष्टांत

1461-18
ये गीतेचा पाठु जो जाणे । तयाचेनि सांगातीपणे । गीता लिहोनि वाहाणे । पुस्तकमिषे ॥1461॥
किंवा जो गीता पाठ करितो, (पठण) किंवा जो त्या पाठकाच्या संगतींत असतो, अथवा जो गीताग्रंथ लिहून बाळगतो वा इतरास अर्पण करतो. 61
1462-18
ऐसैसा मिसकटा । संसाराचा चोहटा । गवादी घालीत चोखटा । मोक्षसुखाची ॥1462॥
वेदाने अशा अनेक मिषांनीं, भर संसाराच्या बाजारात मोक्षसुखाचे सत्र उघडले आहे. 62
1463-18
परी आकाशी वसावया । पृथ्वीवरी बैसावया । रविदीप्ति राहाटावया । आवारु नभ ॥1463॥
परंतु, अंतरिक्षांत संचार करणे, पृथ्वीवर बसणे अथवा सूर्यकिरणांनी प्रकाशन करणे ह्या सर्वाना आकाशाचा जसा सारखाच आधार असतो. 63
1464-18
तेवी उत्तम अधम ऐसे । सेविता कवणातेही न पुसे । कैवल्यदाने सरिसे । निववीत जगा ॥1464॥
त्याप्रमाणे आपली सेवा करणारा मध्ये, उत्तम, अधम, असा भेदाभेद न करिता, गीता सर्वाना सारखेच कैवल्यदान करून शांत करिते. 64
1465-18
यालागी मागिली कुटी । भ्याला वेदु गीतेच्या पोटी । रिगाला आता गोमटी । कीर्ति पातला ॥1465॥
म्हणून, आपल्या मागील निंदेला भिऊन वेदाने गीतेच्या उदरात प्रवेश केला (व तिच्याद्वारे सर्वाशी संवाद केला). त्यामुळे, आता मात्र त्याच धवल कीर्ति झाली आहे. 65

1466-18
म्हणौनि वेदाची सुसेव्यता । ते हे मूर्त जाण श्रीगीता । श्रीकृष्णे पंडुसुता । उपदेशिली ॥1466॥
म्हणून, वेदाच्या उत्तम सेवेचे फल देणारी अशी ही मूर्तीमंत गीता भगवान श्रीकृष्णांनी पंडुसुत अर्जुनास उपदेशिली. 66
1467-18
परी वत्साचेनि वोरसे । दुभते होय घरोद्देशे । जाले पांडवाचेनि मिषे । जगदुद्धरण ॥1467॥
परंतु वत्साच्या स्नेहाने गाईने दिलेल्या दुधाने जसे घरादाराला सुकाळ दुभते होते, त्याप्रमाणे अर्जुनाच्या निमित्ताने सांगितलेल्या गीतेने सर्व जगाचा उद्धार झाला. 67
1468-18
चातकाचिये कणवे । मेघु पाणियेसि धावे । तेथ चराचर आघवे । निवाले जेवी ॥1468॥
चातका विषयींच्या दयेने मेघ जलासह धाव घेतो, त्यात चराचर जगताची जशी सहजच शान्ति होते. 68
1469-18
का अनन्यगतिकमळा- । लागी सूर्य ये वेळोवेळा । की सुखिया होईजे डोळा । त्रिभुवनींचा ॥1469॥
किंवा अनन्यशरण असलेल्या कमलां करिता सूर्य रोज उदय पावतो, त्याने जगांतील सर्व दृष्टींना सहजच सुख होते 69
1470-18
तैसे अर्जुनाचेनि व्याजे । गीता प्रकाशूनि श्रीराजे । संसारायेवढे थोर ओझे । फेडिले जगाचे ॥1470॥
त्याप्रमाणे अर्जुनाच्या निमित्ताने भगवंतांनी गीता प्रकट करून, जगांतील सर्व लोकांच्या शिरावरील संसारासारखे थोर ओझे दूर देणारा केले. 1470
मुख्यसूची ओव्या श्लोक शब्दकोश व्यक्ती मदत PDF&अॅप दृष्टांत

येथे सार्थ अभंग गाथ्यातील ७० अभंग टाकावे.

सार्थ ज्ञानेश्वरी, ज्ञानेश्वरी पारायण, ज्ञानेश्वरी वाचन, वाचावी ज्ञानेश्वरी, ज्ञानेश्वरीचे पारायण, संत ज्ञानेश्वर, Sartha Dnyaneshwari, Dnyaneshwari Parayan, Dnyaneshwari Wachan, Dnyaneshwari vachan, wachavi Dnyaneshwari, Dnyaneshwariche Parayan, Sant Dnyaneshwar,
Sant Tukaram Abhang Gatha, Tukaram Abhang Gatha, Tukaram Gatha, Tukaram Sartha Abhang Gatha, Sant Tukaram Abhang Gatha Parayan, Sant Tukaram Gatha Parayan, Tukaram Gatha Parayan, Sant Tukaram Sartha Gatha Parayan, Tukaram Sartha Gatha Parayan, Sartha Gatha Parayan,
संत तुकाराम अभंग गाथा, तुकाराम अभंग गाथा, तुकाराम गाथा, तुकाराम सार्थ अभंग गाथा, संत तुकाराम अभंग गाथा पारायण, संत तुकाराम गाथा पारायण, तुकाराम गाथा पारायण, संत तुकाराम सार्थ गाथा पारायण, तुकाराम सार्थ गाथा पारायण, सार्थ गाथा पारायण.