२८ डिसेंबर, दिवस ३६२ वा, नित्य पारायण, सार्थ ज्ञानेश्वरी अध्याय १८ वा, ओवी १७०१ ते १७२५ सार्थ तुकाराम गाथा अभंग ४३३३ ते ४३४४

“२८ डिसेंबर” सार्थ ज्ञानेश्वरी व संत तुकाराम महाराज सार्थ अभंग गाथा पारायण

हे पारायण पाहण्यासाठी आणि ऐकण्यासाठी🎧
“वारकरी रोजनिशी चॅनल पाहा” 🔊📢

Sartha Gatha + Dnyaneshwari Nitya Parayan 28 December
” राम कृष्ण हरी “
आज दिनांक २८ डिसेंबर असून
आजच्या पारायणात “सार्थ ज्ञानेश्वरीच्या १८ व्या अध्यायातील 25 ओव्या आणि
संत जगद्गुरु तुकाराम महाराज यांच्या अभंग गाथातील १२ अभंग, आज अभंग XX ते XX चे पारायण आपण करणार आहोत.
२८ डिसेंबर, नित्य पारायण, सार्थ ज्ञानेश्वरी अध्याय १८ वा, ओवी १७०१ ते १७२५,

1701-18
स्वातीचेनि पाणिये । न होती जरी मोतिये । तरी अंगी सुंदरांचिये । का शोभिती तिये ? ॥1701॥
स्वातीनक्षत्राचे पाणी जर मोत्यांच्या आकाराला न येते तर, त्याला सुंदर स्त्रियांच्या अंगावरील शोभा कशी प्राप्त झाली असती ? 1701
1702-18
नादु वाद्या न येता । तरी का गोचरु होता । फुले न होता घेपता । आमोदु केवी ? ॥1702॥
ध्वनि (नाद) जर वाद्यांचा आश्रय न करिता तर, श्रवण प्रत्यक्षता त्याला कशी येती ? किंवा आमोद (सुगंध) फुलांचे रूप धारण न करिता तर त्याचा व्यक्तिगत भोग कसा घडता ? 1702
1703-18
गोडी न होती पक्वान्ने । तरी का फावती रसने ? । दर्पणावीण नयने । नयनु का दिसे ? ॥1703॥
गोडी पक्वान्नाच्या रूपाने अवतरती ना तर रसनेला तिचा भोग कसा घडता ? किंवा आरशावाचून डोळ्याला डोळा कसा दिसता ?
1704-18
द्रष्टा श्रीगुरुमूर्ती । न रिगता दृश्यपंथी । तरी का ह्या उपास्ती । आकळता तो ? ॥1704॥
ब्रह्म (द्रष्टा) श्रीगुरूचे रूप घेऊन जर आकारास आले नसते तर त्याची उपासना कशी करिता आली असती ? तसे अगणित जे ब्रह्मवस्तु ते सातशे श्लोक रूपाने (गीतारूपानें) प्रकट न होते तर त्याची जगात लोकांना कशी प्राप्ति होती ? 4
1705-18
तैसे वस्तु जे असंख्यात । तया संख्या शते सात । न होती तरी कोणा येथ । फावो शकते ? ॥1705॥
तसे अगणित जे ब्रम्ह ते गीतेच्या सातशे श्लोकांच्या रूपाने जर प्रगट झाले नसते, तर कोणाला तरी जाणता आले असते काय ?1705-18

1706-18
मेघ सिंधूचे पाणी वाहे । तरी जग तयातेचि पाहे । का जे उमप ते नोहे । ठाकते कोण्हा ॥1706॥
मेघांतील पाणी समुद्राचेच असते, पण लोकांची दृष्टि (आशा) तद्विषयकच असते. कारण जे अमर्याद ते (समुद्रस्वरूप) कोणालाही व्यवहारोपयोगी नसते. 6
1707-18
आणि वाचा जे न पवे । ते हे श्लोक न होते बरवे । तरी काने मुखे फावे । ऐसे का होते ? ॥1707॥
आणि वाणी जेथे पोंचू शकत नाही असे ते ब्रह्मवस्तु ह्या उत्तम श्लोकांचे रूप न घेते तर, श्रवणांना व वाणीला त्यांचा भोग कसा घेता आला असता ?1707
1708-18
म्हणौनि श्रीव्यासाचा हा थोरु । विश्वा जाला उपकारु । जे श्रीकृष्ण उक्ती आकारु । ग्रंथाचा केला ॥1708॥
म्हणून श्रीकृष्णार्जुनसंवादाला गीताग्रंथाचे रूप देऊन ठेवण्यात महर्षी व्यासांनी जगावर महान उपकार करून ठेविले आहेत. 8
1709-18
आणि तोचि हा मी आता । श्रीव्यासाची पदे पाहता पाहता । आणिला श्रवणपथा । मऱ्हाठिया ॥1709॥
आणि तोच श्रीव्यासजींचा ग्रंथ त्यातील पदांच्या अर्थाकडे लक्ष्य पोचवून, प्राकृत श्रोत्यांच्या श्रवणाला योग्य असा मराठी भाषेत आज लिहिला आहे. 9
1710-18
व्यासादिकांचे उन्मेख । राहाटती जेथ साशंक । तेथ मीही रंक येक । चावळी करी ॥1710॥
व्यासादिकांसारखे थोर ज्ञानीही (आत्मवेत्ते) जेथे वर्णनाच्या व्यवहारांत क्वचित् साशंक असतात (अवर्णनीय वस्तु वर्णानांत आणू गेल्यामुळे) तेथे मीही एक गरीब वाङ्मयसेवा करीत आहें. 1710
मुख्यसूची ओव्या श्लोक शब्दकोश व्यक्ती मदत PDF&अॅप दृष्टांत

1711-18
परी गीता ईश्वरु भोळा । ले व्यासोक्तिकुसुममाळा । तरी माझिया दुर्वादळा । ना न म्हणे की ॥1711॥
(कारण, मला पूर्ण विश्वास आहे) की हा गीतेश्वर अत्यंत भोळा आहे; व्यासोक्ति रूप सुमनांच्या माळा त्याने गळ्यात जरी धारण केल्या असल्या, तरी माझ्या रंकाच्या दूर्वादळाचाही तो अव्हेर करणार नाही 11
1712-18
आणि क्षीरसिंधूचिया तटा । पाणिया येती गजघटा । तेथ काय मुरकुटा । वारिजत असे ? ॥1712॥
पहा की, क्षीरसागराच्या किनाऱ्यावर हत्तीचे कळप पाण्यासाठी येत असले तरी मशकाला तेथे काय मज्जाव असतो ? 12
1713-18
पांख फुटे पांखिरू । नुडे तरी नभीच स्थिरू । गगन आक्रमी सत्वरू । तो गरुडही तेथ ॥1713॥
नूतन पंख फुटणारे पांखरू फार उडू शकले नाही तरी त्याला आकाशाचाच आश्रय असतो (आकाशांतच असतं) व भरारी सरसे (सत्वर) गगन आक्रमण करणारा गरुड घेतला तरी त्यालाही विश्रांतिस्थल आकाशच असते 13
1714-18
राजहंसाचे चालणे । भूतळी जालिया शाहाणे । आणिके काय कोणे । चालावेचिना ? ॥1714॥
जगात राजहंसाची गति श्रेष्ठ ठरली असली तरी तेवढयासाठी, इतरांनी काय चालूच नये ? 14
1715-18
जी आपुलेनि अवकाशे । अगाध जळ घेपे कलशे । चुळी चूळपण ऐसे । भरूनि न निघे ? ॥1715॥
कलशांत अधिक पाणी राहिले तरी आधार कलशाकाशाच असतो; तसेच चुळीत कमी पाणी असले तरी आधार मुखाकाशाचाच असतो (यात विशेष ते काय ? ) 15

1716-18
दिवटीच्या आंगी थोरी । तरी ते बहु तेज धरी । वाती आपुलिया परी । आणीच की ना ? ॥1716॥
मशाल मोठी असली तर प्रकाश अधिक असतो व वात जरी लहान असली तरी ती आपल्या मानाने प्रकाशच देते नव्हे काय ?16
1717-18
जी समुद्राचेनि पैसे । समुद्री आकाश आभासे । थिल्लरी थिल्लराऐसे । बिंबेचि पै ॥1717॥
समुद्राच्या व्याप्ती प्रमाणं समुद्रांत आकाश प्रतिबिंबित झाले तर डबक्याच्या व्याप्तीच्या मानाने तेथेही ते तितकेच प्रतिबिंबित होते, 17
1718-18
तेवी व्यासादिक महामती । वावरो येती इये ग्रंथी । मा आम्ही ठाको हे युक्ति । न मिळे कीर ? ॥1718॥
त्याप्रमाणे व्यासांसारख्या महान बुद्धिमंतांनी ह्या ग्रंथाचा उहापोह केला असला तरी, आम्हीही आमच्या शक्तीप्रमाणे तसे करावे ह्याला वरील दृष्टांत मिळत नाहीत काय ? 18
1719-18
जिये सागरी जळचरे । संचरती मंदराकारे । तेथ देखोनि शफरे येरे । पोहो न लाहती ? ॥1719॥
ज्या समुद्रामध्ये मंदरपर्वतसारखी थोर जलचरे संचार करितात, तेणे ते पाहून लहान माशांनी काय पोहूच नये ? 19
1720-18
अरुण आंगाजवळिके । म्हणौनि सूर्याते देखे । मा भूतळीची न देखे । मुंगी काई ? ॥1720॥
सन्निध्या मुळे अरुण तेवढा सुर्याला पहातो असे म्हणावे तर पृथ्वीवरील मुंगीही काय त्याला पहात नाही ? 1720
मुख्यसूची ओव्या श्लोक शब्दकोश व्यक्ती मदत PDF&अॅप दृष्टांत

1721-18
यालागी आम्हा प्राकृता । देशिकारे बंधे गीता । म्हणणे हे अनुचिता । कारण नोहे ॥1721॥
यास्तव आम्ही प्राकृतजनांनी देशभाषेत गीताप्रबंध आणिला तर ते अनुचित होय असे म्हणता येणार नाही. 21
1722-18
आणि बापु पुढा जाये । ते घेत पाउलाची सोये । बाळ ये तरी न लाहे । पावो कायी ? ॥1722॥
आणि पिता पुढे जात असून त्याच्याच मार्गे बालक चालत असले तर शेवटी ते तेथेच पोचणार नाही काय ? 22
1723-18
तैसा व्यासाचा मागोवा घेतु । भाष्यकाराते वाट पुसतु । अयोग्यही मी न पवतु । के जाईन ? ॥1723॥
व्यासांच्या मागोव्याने व भाष्यकार श्रीशंकराचार्यांना वाट विचारीत जाणारा माझ्या सारखा त्याप्रमाणे अल्पमतीही तेथेच पोचणार नाही तर कोठे जाईल ? 23
1724-18
आणि पृथ्वी जयाचिया क्षमा । नुबगे स्थावर जंगमा । जयाचेनि अमृते चंद्रमा । निववी जग ॥1724॥
आणि ज्याच्या सामर्थ्याने पृथ्वी स्थावरजंगम भूतांचा भार सहन करिते व ज्याच्या आधारावर अमृताच्या चंद्र जगाची शांति करितो, 24
1725-18
जयाचे आंगिक असिके । तेज लाहोनि अर्के । आंधाराचे सावाइके । लोटिजत आहे ॥1725॥
ज्याच्या अंगचे असलेले तेज घेऊन सूर्य अंधाराचा प्रतिबंध दूर करितो. 25

येथे सार्थ अभंग गाथ्यातील ७० अभंग टाकावे.

सार्थ ज्ञानेश्वरी, ज्ञानेश्वरी पारायण, ज्ञानेश्वरी वाचन, वाचावी ज्ञानेश्वरी, ज्ञानेश्वरीचे पारायण, संत ज्ञानेश्वर, Sartha Dnyaneshwari, Dnyaneshwari Parayan, Dnyaneshwari Wachan, Dnyaneshwari vachan, wachavi Dnyaneshwari, Dnyaneshwariche Parayan, Sant Dnyaneshwar,
Sant Tukaram Abhang Gatha, Tukaram Abhang Gatha, Tukaram Gatha, Tukaram Sartha Abhang Gatha, Sant Tukaram Abhang Gatha Parayan, Sant Tukaram Gatha Parayan, Tukaram Gatha Parayan, Sant Tukaram Sartha Gatha Parayan, Tukaram Sartha Gatha Parayan, Sartha Gatha Parayan,
संत तुकाराम अभंग गाथा, तुकाराम अभंग गाथा, तुकाराम गाथा, तुकाराम सार्थ अभंग गाथा, संत तुकाराम अभंग गाथा पारायण, संत तुकाराम गाथा पारायण, तुकाराम गाथा पारायण, संत तुकाराम सार्थ गाथा पारायण, तुकाराम सार्थ गाथा पारायण, सार्थ गाथा पारायण.