२१ डिसेंबर, दिवस ३५५ वा, नित्य पारायण, सार्थ ज्ञानेश्वरी अध्याय १८ वा, ओवी १५५१ ते १५७० सार्थ तुकाराम गाथा अभंग ४२४९ ते ४२६०

“२१ डिसेंबर” सार्थ ज्ञानेश्वरी व संत तुकाराम महाराज सार्थ अभंग गाथा पारायण

हे पारायण पाहण्यासाठी आणि ऐकण्यासाठी🎧
“वारकरी रोजनिशी चॅनल पाहा” 🔊📢

Sartha Gatha + Dnyaneshwari Nitya Parayan 21 December
” राम कृष्ण हरी “
आज दिनांक २१ डिसेंबर असून
आजच्या पारायणात “सार्थ ज्ञानेश्वरीच्या १८ व्या अध्यायातील 25 ओव्या आणि
संत जगद्गुरु तुकाराम महाराज यांच्या अभंग गाथातील १२ अभंग, आज अभंग XX ते XX चे पारायण आपण करणार आहोत.
२१ डिसेंबर, नित्य पारायण, सार्थ ज्ञानेश्वरी अध्याय १८ वा, ओवी १५५१ ते १५७०,

1551-18
तैसा ब्रह्म मी हे विसरे । तेथ जगचि ब्रह्मत्वे भरे । हेही सांडी तरी विरे । ब्रह्मपणही ॥1551॥
त्याप्रमाणे, प्रथम असलेली ” मी ब्रह्म ही वृत्ति सुटून जो जगाकडे पहातो तेव्हां, त्याला तेही ब्रह्मरूप दिसावे व त्या वृत्तीच्या लयाने ब्रह्मपणाही स्वरूपात विरावा. 51
1552-18
ऐसा मोडतु मांडतु ब्रह्मे । तो दुःखे देहाचिये सीमे । मी अर्जुन येणे नामे । उभा ठेला ॥1552॥
असा त्याचा ब्रह्मस्थितीशी, कधी आपलेपणे तर कधी जगद्रूपाने आनंदविलास सुरू असता (देवांच्या ह्या प्रश्नानें) मी अर्जुन अशा प्रकारे देहबुद्धीवर येतांना त्याला कष्ट झाले. 52
1553-18
मग कापता करतळी । दडपूनि रोमावळी । पुलिका स्वेदजळी । जिरऊनिया ॥1553॥
व मग कंप पावणाऱ्या करतलाने अंगावरील रोमांच बसवून व घामबिंदु जिरवून 53
1554-18
प्राणक्षोभे डोलतया । आंगा आंगचि टेंकया । सूनि स्तंभु चाळया । भुलौनिया ॥1554॥
व कष्टामुळे होणाऱ्या दीर्घ श्वासोच्छवासान डोलणारे शरीर त्याच्याच आतील आधाराने सांवरून हालचाल बंद होत्साता स्तब्ध उभा राहिला. 54
1555-18
नेत्रयुगुळाचेनि वोते । आनंदामृताचे भरिते । वोसंडत ते मागुते । काढूनिया ॥1555॥
दोन्ही नेत्रांच्या कडांनी वाहणारे आनंदाश्रूचे भरते पुसून टाकुन 55

1556-18
विविधा औत्सुक्यांची दाटी । चीप दाटत होती कंठी । ते करूनिया पैठी । हृदयामाजी ॥1556॥
नाना प्रकारची चित्ताची उत्सुकता कंठ भरून आणित होती; पण तिला आंतल्याआंत जिरवून 56
1557-18
वाचेचे वितुळणे । सांवरूनि प्राणे । अक्रमाचे श्वसणे । ठेऊनि ठायी ॥1557॥
अव्यवस्थितपणे व होणारे श्वासाचे व्यापार व विस्कळित झालेली वाचा ह्यांना त्याने नित्याच्या स्थितीवर आणिलें. 57
अर्जुन उवाच ।
नष्टो मोहः स्मृतिर्लब्धा त्वत्प्रसादान्मयाच्युत ।
स्थितोऽस्मि गतसन्देहः करिष्ये वचनं तव ॥18. 73॥
1558-18
मग अर्जुन म्हणे काय देवो । पुसताति आवडे मोहो । तरी तो सकुटुंब गेला जी ठावो । घेऊनि आपला ॥1558॥
आणि अर्जुन म्हणाला, देवा, माझा मोह आहे की गेला असे मला विचारले ना ? तर त्याने माझ्या चित्तांतील आपले बिऱ्हाड सकुटुंब (कारणाज्ञानासह) हालविले आहे. 58
1559-18
पासी येऊनि दिनकरे । डोळ्याते अंधारे । पुसिजे हे कायि सरे । कोणे गावी ? ॥1559॥
सूर्याने डोळयाच्या जवळ येऊन अंधार भासतो काय ? असा प्रश्न करावा असे कोठेतरी झाले आहे काय ? 59
1560-18
तैसा तू श्रीकृष्णराया । आमुचिया डोळया । गोचर हेचि कायिसया । न पुरे तव ॥1560॥
त्याप्रमाणे, हे श्रीकृष्णराया, आमच्या नेत्रांना तुझे प्रत्यक्ष दर्शन झाल्यावर, त्याने कोणती गोष्ट होऊ शकणार नाही ? 1560
मुख्यसूची ओव्या श्लोक शब्दकोश व्यक्ती मदत PDF&अॅप दृष्टांत

1561-18
वरी लोभे मायेपासूनी । ते सांगसी तोंड भरूनी । जे कायिसेनिही करूनी । जाणू नये ॥1561॥
त्यातही मातेपेक्षाही अधिक प्रेमाने (कळवळ्यानें) जे कोणाच्याही मुखातून श्रवण होणे शक्य नाही असे ज्ञान तोंड भरून (विस्तरशः) आम्हास सांगितल्यावर (मग हा प्रश्न ?) 61
1562-18
आता मोह असे की नाही । हे ऐसे जी पुससी काई । कृतकृत्य जाहलो पाही । तुझेपणे ॥1562॥
आता, मोह आहे की नष्ट झाला असे जे आपण विचारले, त्याचे उत्तर इतकंच की, देवा, त्वद्रूप झाल्यामुळे (अद्वैतस्थितीमुळे) मी आता कृत्य कृत्य झालो. (मला आता काहीही कर्तव्य म्हणून उरले नाही) 62
1563-18
गुंतलो होतो अर्जुनगुणे । तो मुक्त जालो तुझेपणे । आता पुसणे सांगणे । दोन्ही नाही ॥1563॥
‘मी अर्जुन ” अशी भेदबुद्धि होती तोवर बद्ध होतो खराच; पण त्या माझे तुझ्या स्वरूपाशी तात्त्विक ऐक्य झाल्यावर मी केव्हांही मुक्त होतो व आहेहीं; असा निश्चय झाला, त्यामुळे आता तुम्ही विचारणे व मी सांगणे या दोन्ही गोष्टी उरल्या नाहीत. 63
1564-18
मी तुझेनि प्रसादे । लाधलेनि आत्मबोधे । मोहाचे तया कांदे । नेदीच उरो ॥1564॥
तुझ्या कृपाप्रसादाने अभिव्यक्त झालेल्या आत्मबोधाने माझ्या चित्तांत तो मोह अगर त्याचे मूळ काहीही उरू दिले नाही. 64
1565-18
आता करणे का न करणे । हे जेणे उठी दुजेपणे । ते तू वाचूनि नेणे । सर्वत्र गा ॥1565॥
आता, ” करू की नको करू ” हा विचार ज्या द्वैतभावावर नांदतो तो द्वैतभावच तुझ्या स्वरूपाच्या ठिकाणी लीन झाल्यामुळे तुझ्यावाचून मला सर्वत्र काहीही दिसत नाही. 65

1566-18
ये विषयी माझ्या ठायी । संदेहाचे नुरेचि काही । त्रिशुद्धि कर्म जेथ नाही । ते मी जालो ॥1566॥
ह्याविषयी माझ्या अंतःकरणात तिळमात्र संदेह नाही; कारण जेथे कर्माचा कालत्रयी संबंध होणे शक्य नाही अशी ” नैष्कम्यं ” स्थिति । (ब्रह्मास्थिति ) मी लाधलो आहें. 66
1567-18
तुझेनि मज मी पावोनी । कर्तव्य गेले निपटूनी । परी आज्ञा तुझी वाचोनि । आन नाही प्रभो ॥1567॥
देवा, आपल्या कृपेने मला माझ्या यथार्थस्वरूपाचे दर्शन होऊन, आता माझे म्हणून वाटणारे सर्व कर्तव्य निपटून नाहीसे झाले आहे; उरलेच असेल तर, देवा, आपली आज्ञा प्रमाण ” ह्यावाचून अन्य काहीही नाही. 67
1568-18
का जे दृश्य दृश्याते नाशी । जे दुजे द्वैताते ग्रासी । जे एक परी सर्वदेशी । वसवी सदा ॥1568॥
कारण ज्या दृश्याच्या (तुझ्या व्यक्त मूर्तीच्या) दर्शनाने आपल्यासह दृश्यमात्र लयास जातं, तसेच ज्याचे दर्शन द्वैताची वार्ता उरू देत नाही, व जे व्यक्त एक असे असले तरी सर्वव्यापक आहे. 68
1569-18
जयाचेनि संबंधे बंधु फिटे । जयाचिया आशा आस तुटे । जे भेटलया सर्व भेटे । आपणपाचि ॥1569॥
ज्याच्या समागमाने बंधापासून मुक्त होतो व ज्याच्या प्राप्तीने अन्य कशाचीही आशा उरत नाही, 69
1570-18
ते तू गुरुलिंग जी माझे । जे येकलेपणीचे विरजे । जयालागी वोलांडिजे । अद्वैतबोधु ॥1570॥
असे जे देवा, तुम्ही माझे गुरु-स्थान (पद) की ज्याच्या सहाय्याने माझे अद्वितीय एकपण प्रकट झाले, व म्हणूनच ज्याच्याविषयींच्या आदराने तो अद्वैतबोधही बाजूस सारून ज्याच्या दर्शनाची इच्छा होते 1570
मुख्यसूची ओव्या श्लोक शब्दकोश व्यक्ती मदत PDF&अॅप दृष्टांत

येथे सार्थ अभंग गाथ्यातील ७० अभंग टाकावे.

सार्थ ज्ञानेश्वरी, ज्ञानेश्वरी पारायण, ज्ञानेश्वरी वाचन, वाचावी ज्ञानेश्वरी, ज्ञानेश्वरीचे पारायण, संत ज्ञानेश्वर, Sartha Dnyaneshwari, Dnyaneshwari Parayan, Dnyaneshwari Wachan, Dnyaneshwari vachan, wachavi Dnyaneshwari, Dnyaneshwariche Parayan, Sant Dnyaneshwar,
Sant Tukaram Abhang Gatha, Tukaram Abhang Gatha, Tukaram Gatha, Tukaram Sartha Abhang Gatha, Sant Tukaram Abhang Gatha Parayan, Sant Tukaram Gatha Parayan, Tukaram Gatha Parayan, Sant Tukaram Sartha Gatha Parayan, Tukaram Sartha Gatha Parayan, Sartha Gatha Parayan,
संत तुकाराम अभंग गाथा, तुकाराम अभंग गाथा, तुकाराम गाथा, तुकाराम सार्थ अभंग गाथा, संत तुकाराम अभंग गाथा पारायण, संत तुकाराम गाथा पारायण, तुकाराम गाथा पारायण, संत तुकाराम सार्थ गाथा पारायण, तुकाराम सार्थ गाथा पारायण, सार्थ गाथा पारायण.