२७ डिसेंबर, दिवस ३६१ वा, नित्य पारायण, सार्थ ज्ञानेश्वरी अध्याय १८ वा, ओवी १६७६ ते १७०० सार्थ तुकाराम गाथा अभंग ४३२१ ते ४३३२

“२७ डिसेंबर” सार्थ ज्ञानेश्वरी व संत तुकाराम महाराज सार्थ अभंग गाथा पारायण

हे पारायण पाहण्यासाठी आणि ऐकण्यासाठी🎧
“वारकरी रोजनिशी चॅनल पाहा” 🔊📢

Sartha Gatha + Dnyaneshwari Nitya Parayan 27 December
” राम कृष्ण हरी “
आज दिनांक २७ डिसेंबर असून
आजच्या पारायणात “सार्थ ज्ञानेश्वरीच्या १८ व्या अध्यायातील 25 ओव्या आणि
संत जगद्गुरु तुकाराम महाराज यांच्या अभंग गाथातील १२ अभंग, आज अभंग XX ते XX चे पारायण आपण करणार आहोत.
२७ डिसेंबर, नित्य पारायण, सार्थ ज्ञानेश्वरी अध्याय १८ वा, ओवी १६७६ ते १७००,

1676-18
की श्लोक सर्वतीर्थ संघातु । आला श्रीगीतेगंगे आंतु । जे अर्जुन नर सिंहस्थु । जाला म्हणौनि ॥1676॥
किंवा, नर जो अर्जुन हाच जणु सिंहस्थ पर्वणीचा योग म्हणून गीतागंगेला मिळण्यासाठी हा श्लोक रूपी सर्वतीर्थमेळाच आला आहे ! 76
1677-18
की नोहे हे श्लोक श्रेणी । अचिंत्यचित्तचिंतामणी । की निर्विकल्पा लावणी । कल्पतरूंची ॥1677॥
किंवा ही श्लोक पंक्ति नसून अचिंत्य वस्तूची चित्ताला प्राप्ति करून देणारा हा चिंतामणीच होय, अथवा निर्विकल्प ब्रह्मप्राप्ति करून देणारे हे कल्पतरूच होत. 77
1678-18
ऐसिया शते सात श्लोका । परी आगळा येकयेका । आता कोण वेगळिका । वानावा पा । ॥1678॥
असे एकापेक्षां एक बहारीचा असे सातशे श्लोक आहेत तेव्हा त्यातील कोणता एकच श्लोक पुढे घेऊन त्याची प्रशंसा करावी ?78
1679-18
तान्ही आणि पारठी । इया कामधेनूते दिठी । सूनि जैसिया गोठी । कीजती ना ॥1679॥
कामधेनु म्हटल्यावर मग, तान्ही की पारठी ही दृष्टि ठेवून जशा कोणीही तिच्या गोष्टी बोलत नाही. 79
1680-18
दीपा आगिलु मागिलु । सूर्यु धाकुटा वडीलु । अमृतसिंधु खोलु । उथळु कायसा । ॥1680॥
दिवा पहिला कोणता व मागील कोणता, सूर्य धाकटा की वडील, अमृतसागर खोल का उथळ ह्या चौकशीचा उपयोग काय ? 1680
मुख्यसूची ओव्या श्लोक शब्दकोश व्यक्ती मदत PDF&अॅप दृष्टांत

1681-18
तैसे पहिले सरते । श्लोक न म्हणावे गीते । जुनी नवी पारिजाते । आहाती काई ? ॥1681॥
त्याप्रमाणे हे पहिले, (उत्तम) हे अखेरचे, (सामान्य) असा गीतेच्या श्लोकाचा श्रेष्ठाश्रेष्ठतेचा क्रम लावणे शक्य नाही; स्वर्गतरू पारिजाताची नवीजुनी पुष्पे असा भेद असतो काय ? 81
1682-18
आणि श्लोका पाडु नाही । हे कीर समर्थु काई । येथ वाच्य वाचकही । भागु न धरी ॥1682॥
आणि इलोकांमध्ये न्यूनाधिक भाव नाही हे काय सिद्ध केले पाहिजे ? शिवाय तिच्यात वाच्य व वाचक असा भेदभाव म्हणण्यासही अवसर नाही. 82
1683-18
जे इये शास्त्री येकु । श्रीकृष्णचि वाच्य वाचकु । हे प्रसिद्ध जाणे लोकु । भलताही ॥1683॥
कारण ह्या शास्त्रांत श्रीकृष्णच वाच्य व श्रीकृष्णच वाचक आहेत हे सामान्य जनही जाणतात. 83
1684-18
येथे अर्थे तेचि पाठे । जोडे येवढेनि धटे । वाच्यवाचक येकवटे । साधिते शास्त्र ॥1684॥
गीतेच्या अर्थाने जे फल जोडते तेच पाठानेही जोडते; ह्या फलाच्या एकाच मापावरूनही वाच्य व वाचक ह्यांचे ऐक्य गीताशास्त्रानेच सिद्ध केले आहे. 84
1685-18
म्हणौनि मज काही । समर्थनी आता विषय नाही । गीता जाणा हे वाङ्ग्मयी । श्रीमूर्ति प्रभूचि ॥1685॥
म्हणून ते आता मी सिद्ध करण्याचे कारण नाहीं; ही गीता म्हणजे दुसरे कोणी नसून प्रभूची वाङमयीमूर्ती होय असे निश्चित समजा. 85

1686-18
शास्त्र वाच्ये अर्थे फळे । मग आपण मावळे । तैसे नव्हे हे सगळे । परब्रह्मचि ॥1686॥
कोणतेही शास्त्र वाच्यपद व नंतर त्याचा अर्थ असे फलद्रूप होऊन मग आपण मावळतें; गीताशास्त्राची तशी गोष्ट नाही. हे सर्व परब्रह्मस्वरूपच आहे. 86
1687-18
कैसा विश्वाचिया कृपा । करूनि महानंद सोपा । अर्जुनव्याजे रूपा । आणिला देवे ॥1687॥
प्रभूने विश्वकरुणत्व काय सांगावे ? अर्जुनाच्या निमित्ताने लोकांना महानंदाची (ब्रह्मानंदाची) सहज प्राप्ति व्हावी म्हणन त्या निर्गुणालाही गीतेच्या रूपाने रूपास आणिले आहे. 87
1688-18
चकोराचेनि निमित्ते । तिन्ही भुवने संतप्ते । निवविली कळांवते । चंद्रे जेवी ॥1688॥
चकोरांच्या निमित्ताने पूर्णकलायुक्त चंद्राने तिन्ही संतप्तलोक जसे शांत करावे; 88
1689-18
का गौतमाचेनि मिषे । कळिकाळज्वरीतोद्देशे । पाणिढाळु गिरीशे । गंगेचा केला ॥1689॥
किंवा गौतम मुनींच्या निमित्ताने कलिकाळदोष ज्वरयुक्त जीवांच्या उद्धारार्थ शंकरांनी गंगा मृत्युलोक आपल्या जटांपासून सोडली. 89
1690-18
तैसे गीतेचे हे दुभते । वत्स करूनि पार्थाते । दुभिन्नली जगापुरते । श्रीकृष्ण गाय ॥1690॥
त्या प्रमाणे, ही श्रीकृष्णधेनु आपले वत्स जो पार्थ त्याच्यासाठी पण जगाला पुरून उरेल अशा गीतारूपी दुग्धाचा पान्हा सोडती झाली. 1690

1691-18
मुख्यसूची ओव्या श्लोक शब्दकोश व्यक्ती मदत PDF&अॅप दृष्टांत
येथे जीवे जरी नाहाल । तरी हेचि कीर होआल । नातरी पाठमिषे तिंबाल । जीभचि जरी ॥1691॥
ह्या ग्रंथांत जीवाभावाने बुडी द्याल तर तद्रूपच (मोक्षरूप) व्हाल अथवा पठणाच्या निमित्ताने नुसत्या जिभेला जरी श्रम द्याल, 91
1692-18
तरी लोह एके अंशे । झगटलिया परीसे । येरीकडे अपैसे । सुवर्ण होय ॥1692॥
तरी, लोखंड एका अंगाने परिसाला लागले तरी जसे सर्वागाने आपोआप सुवर्णत्व पावते. 92
1693-18
तैसी पाठाची ते वाटी । श्लोक पाद लावा ना जव वोठी । तव ब्रह्मतेची पुष्टी । येईल आंगा ॥1693॥
त्याप्रमाणे, श्लोकाच्या पठणाची वाटी नुसती ओंठाला लावता न लावता तोच अंगाला ब्रह्मतेची पुष्टि येईल. (आंगे ब्रह्म व्हाल) 93
1694-18
ना येणेसी मुख वांकडे । करूनि ठाकाल कानवडे । तरी कानीही घेता पडे । तेचि लेख ॥1694॥
किंवा पठण न करण्याच्या उद्देशाने तोंड मिटून धरून नुसते एक कुशीवर पडून रहाल तरीही, (दुसऱ्याने म्हटलेली) गीतेची नुसती अक्षरे कानावर आली तरी हेच म्हणजे पठनाचे फल मिळेल. 94
1695-18
जे हे श्रवणे पाठे अर्थे । गीता नेदी मोक्षाआरौते । जैसा समर्थु दाता कोण्हाते । नास्ति न म्हणे ॥1695॥
कारण, समर्थ दाता जसा कोणाही याचकाला नकार देत नाही, त्याप्रमाणे, तिचे श्रवण घडो, पठण घडो अथवा अर्थ व्युत्पत्ति होवो, मोक्षाच्या अलीकडील फल देण्याचे गीतेला माहीतच नाही. 95

1696-18
म्हणौनि जाणतया सवा । गीताचि येकी सेवा । काय कराल आघवा । शास्त्री येरी ॥1696॥
म्हणून, जाणत्यासुद्धां सर्वानी (जाणत्या नेणत्यांनी) एक गीतेचीच सेवा करावी; दुसरी सर्व शास्त्रे घेऊन करावयाचे आहे काय ? 96
1697-18
आणि कृष्णार्जुनी मोकळी । गोठी चावळिली जे निराळी । ते श्रीव्यासे केली करतळी । घेवो ये ऐसी ॥1697॥
आणि कृष्णार्जुनांनी मोंकळेपणे ज्या स्वैर गोष्टी केल्या या जणू करतलावर घेता याव्या इतक्या व्यासमहर्षींनी सोप्या करून ठेवल्या. 97
1698-18
बाळकाते वोरसे । माय जै जेवऊ बैसे । तै तया ठाकती तैसे । घास करी ॥1698॥
माता बाळाला प्रेमाने जेऊ घालू बसली, की त्याच्या बेताचेच जसे घास करिते. 98
1699-18
का अफाटा समीरणा । आपैतेपण शाहाणा । केले जैसे विंजणा । निर्मूनिया ॥1699॥
किंवा अमर्याद वायुरूपाचा आपल्या पुरता भोग घडावा म्हणून चतुर मनुष्य जसा पंखा निर्माण करितो. 99
1700-18
तैसे शब्दे जे न लभे । ते घडूनिया अनुष्टुभे । स्त्रीशूद्रादि प्रतिभे । सामाविले ॥1700॥
त्याप्रमाणे, विस्तृत व सुट्या शब्दांनी जो बोध होणे कठीण, तो स्त्रीशूद्रादिकांच्या बुद्धीत सहज आरूढ व्हावा अशा प्रकारची सुटसुटित अनुष्टुभ छंदात श्रीव्यासांनी त्या शब्दांची रचना केली. 1700
मुख्यसूची ओव्या श्लोक शब्दकोश व्यक्ती मदत PDF&अॅप दृष्टांत

येथे सार्थ अभंग गाथ्यातील ७० अभंग टाकावे.

सार्थ ज्ञानेश्वरी, ज्ञानेश्वरी पारायण, ज्ञानेश्वरी वाचन, वाचावी ज्ञानेश्वरी, ज्ञानेश्वरीचे पारायण, संत ज्ञानेश्वर, Sartha Dnyaneshwari, Dnyaneshwari Parayan, Dnyaneshwari Wachan, Dnyaneshwari vachan, wachavi Dnyaneshwari, Dnyaneshwariche Parayan, Sant Dnyaneshwar,
Sant Tukaram Abhang Gatha, Tukaram Abhang Gatha, Tukaram Gatha, Tukaram Sartha Abhang Gatha, Sant Tukaram Abhang Gatha Parayan, Sant Tukaram Gatha Parayan, Tukaram Gatha Parayan, Sant Tukaram Sartha Gatha Parayan, Tukaram Sartha Gatha Parayan, Sartha Gatha Parayan,
संत तुकाराम अभंग गाथा, तुकाराम अभंग गाथा, तुकाराम गाथा, तुकाराम सार्थ अभंग गाथा, संत तुकाराम अभंग गाथा पारायण, संत तुकाराम गाथा पारायण, तुकाराम गाथा पारायण, संत तुकाराम सार्थ गाथा पारायण, तुकाराम सार्थ गाथा पारायण, सार्थ गाथा पारायण.