“२४ डिसेंबर” सार्थ ज्ञानेश्वरी व संत तुकाराम महाराज सार्थ अभंग गाथा पारायण
हे पारायण पाहण्यासाठी आणि ऐकण्यासाठी🎧
“वारकरी रोजनिशी चॅनल पाहा” 🔊📢
Sartha Gatha + Dnyaneshwari Nitya Parayan 24 December
” राम कृष्ण हरी “
आज दिनांक २४ डिसेंबर असून
आजच्या पारायणात “सार्थ ज्ञानेश्वरीच्या १८ व्या अध्यायातील 25 ओव्या आणि
संत जगद्गुरु तुकाराम महाराज यांच्या अभंग गाथातील १२ अभंग, आज अभंग XX ते XX चे पारायण आपण करणार आहोत.
२४ डिसेंबर, नित्य पारायण, सार्थ ज्ञानेश्वरी अध्याय १८ वा, ओवी १६११ ते १६३०,
1611-18
हे आघवेचि का योग । जया ठाया येती मार्ग । तयाचे वाक्य सवंग । केले मज व्यासे ॥1611॥
सर्व, योगादि मार्ग ज्या ठिकाणाला येऊन समाप्ति पावतात असे भगवंतांचे वाक्य श्रीव्यासकृपेने मला अनायासे प्राप्त झाले. 11
1612-18
अहो अर्जुनाचेनि मिषे । पापियाचा आपणपेचि दुजे ऐसे । नटोनि आपणया उद्देशे । बोलिले जे देव ॥1612॥
अहो, अर्जुनाला निमित्त करून भगवान श्रीकृष्ण त्यारूपाने आपणच अवतरूनआपण आपल्याला जो उपदेश करून घेतला. 12
1613-18
तेथ की माझे श्रोत्र । पाटाचे जाले जी पात्र । काय वानू स्वतंत्र । सामर्थ्य श्रीगुरुचे ॥1613॥
केवळ अशा परिस्थितीत जर माझे श्रोत्र त्या श्रवणाचे अधिकारी झाले, तर श्रीगुरुच्या स्वतंत्र सामर्थ्याची योग्यता मी कशी वर्णन करू शकेन ? 13
राजन्संस्मृत्य संस्मृत्य संवादमिममद्भुतम् ।
केशवार्जुनयोः पुण्यं हृष्यामि च मुहुर्मुहुः ॥18. 76॥
1614-18
राया हे बोलता विस्मित होये । तेणेचि मोडावला ठाये । रत्नी की रत्नकिळा ये । झांकोळित जैसी ॥1614॥
रत्नकांति जशी फांकल्यामुळे त्याच्या आकारादि स्वरूपाला झांकते (त्याच्या आकाराची प्रथम कल्पना येऊ देत नाही. ) त्याप्रमाणे, राजा धृतराष्ट्राला ते वृत्त सांगत असता संजयाचे बसल्या जागीच देहभान जाऊन तो समाधिस्थ झाला. 14
1615-18
हिमवंतींची सरोवरे । चंद्रोदयी होती काश्मीरे । मग सूर्यागमी माघारे । द्रवत्व ये ॥1615॥
हिमालयातील सरोवरे चंद्रोदयाच्या वेळी गोठून जशी स्फटिक मण्याप्रमाणे दिसतात व सूर्योदयाला पुन्हा त्यांना द्रवत्व येते. 15
1616-18
तैसा शरीराचिया स्मृती । तो संवादु संजय चित्ती । धरी आणि पुढती । तेचि होय ॥1616॥
त्याप्रमाणे देहभानावर आला की, तो संवाद स्मरावा व पुन्हा त्या स्मरणाने त्याचा स्वरूपसमाधि लागावा असे होई. 16
तच्च संस्मृत्य संस्मृत्य रूपमत्यद्भुतं हरेः ।
विस्मयो मे महान् राजन्हृष्यामि च पुनः पुनः ॥18. 77॥
1617-18
मग उठोनि म्हणे नृपा । श्रीहरीचिया विश्वरूपा । देखिलया उगा का पा । असो लाहसी ? ॥1617॥
मग हर्षभरांत उठून म्हणाला, राजा, श्रीहरीचे विश्वरूपदर्शन होऊनही, तू जागच्या जागी स्वस्थ कसा राहू शकतोस ? 17
1618-18
न देखणेनि जे दिसे । नाहीपणेचि जे असे । विसरे आठवे ते कैसे । चुकऊ आता । ॥1618॥
न पहातांही जे दिसते, जे नाही म्हटले तरी (नास्तित्व सिद्ध करणाराच्या रूपाने) असते; व विसरू जावे तर तोच त्याचा आठव; मग त्याला कसे टाळत येईल ? 18
1619-18
देखोनि चमत्कारु । कीजे तो नाही पैसारु । मजहीसकट महापूरु । नेत आहे ॥1619॥
ते विश्वरूप पाहून, काय हा चमत्कार असे म्हणण्यालाही अवसर नाही तोच त्या आनंदाच्या महापुरांत मीही वाहून गेलों. (मला माझे भान उरले नाही. ) 19
1620-18
ऐसा श्रीकृष्णार्जुन- । संवाद संगमी स्नान । करूनि देतसे तिळदान । अहंतेचे ॥1620॥
ह्याप्रमाणे श्रीकृष्णार्जुन संगमांत स्नान करून संजयाने अहंकाराची तिलांजली दिली. 620
मुख्यसूची ओव्या श्लोक शब्दकोश व्यक्ती मदत PDF&अॅप दृष्टांत
1621-18
तेथ असंवरे आनंदे । अलौकिकही काही स्फुंदे । श्रीकृष्ण म्हणे सद्गदे । वेळोवेळा ॥1621॥
त्या प्रसंगी अनावर आनंदाने तो काही अलौकिक भाषणही करी व सद्गदित कंठाने वारंवार कृष्णनामोच्चारण चालत असे. 21
1622-18
या अवस्थांची काही । कौरवाते परी नाही । म्हणौनि राये ते काही । कल्पावे जव ॥1622॥
संजयाच्या चित्ताच्या ह्या स्थितीची राजा धृतराष्ट्राला जर काहीच वार्ता नव्हती तर त्याला त्याची नुसती कल्पना तरी कशी येणार ? 22
1623-18
तव जाला सुखलाभु । आपणया करूनि स्वयंभु । बुझाविला अवष्टंभु । संजये तेणे ॥1623॥
तेव्हा झालेला सुखलाभ संजयाने आपल्याच ठिकाणी स्थिर करून अष्टसात्विक भावाचा कुंज जिरविला. 23
1624-18
तेथ कोणी येकी अवसरी । होआवी ते करूनि दुरी । रावो म्हणे संजया परी । कैसी तुझी गा ? ॥1624॥
धृतराष्ट्र म्हणाला, संजया, युद्धांत कोणत्या वेळी काय घडते (ते सांगण्यासाठी तुला येथे ठेविला असतां) हे सांगण्याचे सोडून हा अन्य प्रकार काय सांगत बसला आहेस ? 24
1625-18
तेणे तूते येथे व्यासे । बैसविले कासया उद्देशे । अप्रसंगामाजी ऐसे । बोलसी काई ? ॥1625॥
त्या व्यासांनी तुला येथे कोणत्या उद्देशाने ठेविले, आणि ह्या अप्रासंगिक (भलत्याच) गोष्टी तू काय सांगत बसला आहेस ? 25
1626-18
रानींचे राउळा नेलिया । दाही दिशा मानी सुनिया । का रात्री होय पाहलया । निशाचरा ॥1626॥
एखादा जंगलांत राहाणारा मनुष्य राजमंदिरांत नेला तर त्याला तेथे दाही दिशा जशा उदास दिसतात, अथवा सूर्योदय झाला की निशाचरांची रात्र उजाडते. 26
1627-18
जो जेथिचे गौरव नेणे । तयासि ते भिंगुळवाणे । म्हणौनि अप्रसंगु तेणे । म्हणावा की तो ॥1627॥
ज्याला ज्या गोष्टीचे महत्व समजण्याची बुद्धि नाही त्याला ते बेचव वाटणारच; मग धतराष्ट्राने कृष्णार्जुनसंवादकथनाला अप्रसंग म्हटले तर ते योग्यच होय. 27
1628-18
मग म्हणे सांगे प्रस्तुत । उदयलेंसे जे उत्कळित । ते कोणासि बा रे जैत । देईल शेखी ? ॥1628॥
मग धृतराष्ट्र म्हणाला. सध्या जे युद्ध चालले आहे त्यात अखेर कोणाचा रे जय होणार ? 28
1629-18
येऱ्हवी विशेषे बहुतेक । आमुचे ऐसे मानसिक । जे दुर्योधनाचे अधिक । प्रताप सदा ॥1629॥
एऱ्हवी, आमचा होरा तर असा धावतो की, दुर्योधनाचा पक्ष अधिक पराक्रम आहे. 29
1630-18
आणि येरांचेनि पाडे । दळही याचे देव्हडे । म्हणौनि जैत फुडे । आणील ना ते ? ॥1630॥
आणि सैन्याच्या बाजूने पहातांही पांडवापेक्षां त्याचे (दुर्योधनाचे) सैन्य दीढी आहे; मग ते शेवटी जिकणार नाही काय ? 1630
मुख्यसूची ओव्या श्लोक शब्दकोश व्यक्ती मदत PDF&अॅप दृष्टांत
येथे सार्थ अभंग गाथ्यातील ७० अभंग टाकावे.
सार्थ ज्ञानेश्वरी, ज्ञानेश्वरी पारायण, ज्ञानेश्वरी वाचन, वाचावी ज्ञानेश्वरी, ज्ञानेश्वरीचे पारायण, संत ज्ञानेश्वर, Sartha Dnyaneshwari, Dnyaneshwari Parayan, Dnyaneshwari Wachan, Dnyaneshwari vachan, wachavi Dnyaneshwari, Dnyaneshwariche Parayan, Sant Dnyaneshwar,
Sant Tukaram Abhang Gatha, Tukaram Abhang Gatha, Tukaram Gatha, Tukaram Sartha Abhang Gatha, Sant Tukaram Abhang Gatha Parayan, Sant Tukaram Gatha Parayan, Tukaram Gatha Parayan, Sant Tukaram Sartha Gatha Parayan, Tukaram Sartha Gatha Parayan, Sartha Gatha Parayan,
संत तुकाराम अभंग गाथा, तुकाराम अभंग गाथा, तुकाराम गाथा, तुकाराम सार्थ अभंग गाथा, संत तुकाराम अभंग गाथा पारायण, संत तुकाराम गाथा पारायण, तुकाराम गाथा पारायण, संत तुकाराम सार्थ गाथा पारायण, तुकाराम सार्थ गाथा पारायण, सार्थ गाथा पारायण.
