“20 डिसेंबर” सार्थ ज्ञानेश्वरी व संत तुकाराम महाराज सार्थ अभंग गाथा पारायण
हे पारायण पाहण्यासाठी आणि ऐकण्यासाठी🎧
“वारकरी रोजनिशी चॅनल पाहा” 🔊📢
Sartha Gatha + Dnyaneshwari Nitya Parayan 20 December
” राम कृष्ण हरी “
आज दिनांक २० डिसेंबर असून
आजच्या पारायणात “सार्थ ज्ञानेश्वरीच्या १८ व्या अध्यायातील 25 ओव्या आणि
संत जगद्गुरु तुकाराम महाराज यांच्या अभंग गाथातील १२ अभंग, आज अभंग XX ते XX चे पारायण आपण करणार आहोत.
२० डिसेंबर, नित्य पारायण, सार्थ ज्ञानेश्वरी अध्याय १८ वा, ओवी १५३१ ते १५५०,
1531-18
अटवियेमाजी जैसा । वन्हि रिघता सहसा । लंघिती का दिशा । वनौके तिये ॥1531॥
अरण्याला वणवा लागला असता वनांतील प्राणी जसे दाही दिशांकडे पळून जातात. 31
1532-18
का उदयाचळकुळी । झळकता अंशुमाळी । तिमिरे अंतराळी । हारपती ॥1532॥
किंवा उदयगिरीवर सूर्य येतांच अंधकार जसा आकाशांतच नाहीसा होतो 32
1533-18
तैसा कानाच्या महाद्वारी । गीता गजर जेथ करी । तेथ सृष्टीचिये आदिवरी । जायचि पाप ॥1533॥
याप्रमाणे ज्याच्या कर्णरूपी महाद्वारांत गीतेचा घोष चालू आहे, त्याची पूर्वीची सर्वं पापे नष्ट होतात. 33
1534-18
ऐसी जन्मवेली धुवट । होय पुण्यरूप चोखट । याहीवरी अचाट । लाहे फळ ॥1534॥
याप्रमाणे त्याचे सर्व कुल पावन होऊन तो शुद्ध पुण्यमूर्ती होतो; व याहीपेक्षां त्याला अलौकिक फल मिळतें. 34
1535-18
जे इये गीतेची अक्षरे । जेतुली का कर्णद्वारे । रिघती तेतुले होती पुरे । अश्वमेध की ॥1535॥
गीतेची जितके अक्षरे त्याच्या श्रवणात प्रवेश करतील तितक्या अश्वमेधांचे पुण्य त्याला जोडते. 35
1536-18
म्हणौनि श्रवणे पापे जाती । आणि धर्म धरी उन्नती । तेणे स्वर्गराज संपत्ती । लाहेचि शेखी ॥1536॥
गीता श्रवणाते पापे नष्ट होतात; धर्माची वृद्धि होते व त्यायोगे अखेर स्वर्गाचे राज्य त्याला प्राप्त होते 36
1537-18
तो पै मज यावयालागी । पहिले पेणे करी स्वर्गी । मग आवडे तव भोगी । पाठी मजचि मिळे ॥1537॥
मज कडे यावयास निघालेला तो पुरुष, पहिला मुक्काम स्वर्गात करून तेथील सुख इच्छला येईल तोपर्यंत भोगून अखेर माझी प्राप्ति त्याला होते. 37
1538-18
ऐसी गीता धनंजया । ऐकतया आणि पढतया । फळे महानंदे मिया । बहु काय बोलो ॥1538॥
अर्जुना, श्रवण करणाराला व पठण करणाराला गीता ह्याप्रमाणे फलदात्री होते; महानंद रूप जो मी, त्याने तुला आणखी काय सांगावे ? 38
1539-18
याकारणे हे असो । परी जयालागी शास्त्रातिसो । केला ते तव तुज पुसो । काज तुझे ॥1539॥
यास्तव ह्या गोष्टी असोत; पण ज्या कार्यासाठी एवढा शास्त्रीय ऊहापोह केला त्याने तुझी समजूत कितपत झाली आहे हे, तुला प्रथम विचारतों. 39
कच्चिदेतच्छ्रुतं पार्थ त्वयैकाग्रेण चेतसा ।
कच्चिदज्ञानसम्मोहः प्रनष्टस्ते धनञ्जय ॥18. 72॥
1540-18
तरी सांग पा पांडवा । हा शास्त्रसिद्धांतु आघवा । तुज एकचित्ते फावा । गेला आहे ? ॥1540॥
तरी, अर्जुना, हा सर्व शास्त्रसिद्धांत तुला विचारपूर्वक पटला आहे ना ? 1540
मुख्यसूची ओव्या श्लोक शब्दकोश व्यक्ती मदत PDF&अॅप दृष्टांत
1541-18
आम्ही जैसे जया रीती । उगाणिले कानांच्या हाती । येरी तैसेचि तुझ्या चित्ती । पेठे केले की ? ॥1541॥
तुला आम्ही जे श्रवण करविले ते तसेच्या तसेच तुझ्या कर्णांनी तुझ्या अंतःकरणापर्यंत पोचविले ना ? 41
1542-18
अथवा माझारी । गेले सांडीविखुरी । किंवा उपेक्षेवरी । वाळूनि सांडिले । ॥1542॥
किंवा मध्येच काही मजकूर सांडलोटीवर गेला, किंवा उपेक्षाबुद्धीने त्यांनी गाळून टाकिला ? 42
1543-18
जैसे आम्ही सांगितले । तैसेचि हृदयी फावले । तरी सांग पा वहिले । पुसेन ते मी ॥1543॥
कर्णांनी, जसे आम्ही सांगितले तसेच्या तसे जर हे श्रवण अंतःकरणापर्यंत पोचविले असेल तर मी तुला विचारतो त्याचे उत्तर दे पाहू. 43
1544-18
तरी स्वाज्ञानजनिते । मागिले मोहे तूते । भुलविले तो येथे । असे की नाही ? ॥1544॥
तरी स्वस्वरूपाच्या अज्ञानाने उत्पन्न झालेल्या ज्या मोहाने तुला भ्रमांत पाडले तो मोह आता शिल्लक आहे की नाही ? 44
1545-18
हे बहु पुसो काई । सांगे तू आपल्या ठायी । कर्माकर्म काही । देखतासी ? ॥1545॥
इतके तरी कशाला विचारु ? तू आपल्याला कर्ता समजतोस की अकर्ता ते सांग पाहू ? 45
1546-18
पार्थु स्वानंदैकरसे । विरेल ऐसा भेददशे । आणिला येणे मिषे । प्रश्नाचेनि ॥1546॥
अर्जुन, स्वात्मानंदात विसरून जाण्याचा संभव होता, ह्या प्रश्नाच्या मिषाने देवांनी त्यास पुन्हा देहभानावर आणिले 46
1547-18
पूर्णब्रह्म जाला पार्थु । तरी पुढील साधावया कार्यार्थु । मर्यादा श्रीकृष्णनाथु । उल्लंघो नेदी ॥1547॥
आतांच जरी हा पूर्ण ब्रह्म झाला, तरी आपला पुढील कार्यभाग साधण्यासाठी देवांनी त्याच्या (आभासिक भेददशेची मर्यादा त्याला उल्लंघू दिली नाही. (समाधींतून माघे ओढले. ) 47
1548-18
येऱ्हवी आपुले करणे । सर्वज्ञ काय तो नेणे ? । परी केले पुसणे । याचि लागी ॥1548॥
एऱ्हवी आपल्या उपदेशाचा पार्थावर काय परिणाम झाला हे सर्वज्ञ भगवंतांना काय माहीत नव्हतें ? पण, म्हणूनच त्यांनी मुद्दाम असा प्रश्न केला. 48
1549-18
एवं करोनिया प्रश्न । नसतेचि अर्जुनपण । आणूनिया जाले पूर्णपण । ते बोलवी स्वये ॥1549॥
असा प्रश्न करून, बाधित झालेल्या अगर विरत चाललेल्या अर्जुनपणावर त्याला पुन्हा आणून, त्याला बाणलेले पूर्णपण (ब्रह्मत्व) त्याजकडून पुन्हा वदविलें. 49
1550-18
मग क्षीराब्धीते सांडितु । गगनी पुंजु मंडितु । निवडे जैसा न निवडितु । पूर्णचंद्रु ॥1550॥
मग क्षीरसागरापासून निघालेला पूर्णचंद्र आकाशात तेजोगोल म्हणून, वस्तुतः क्षीरसागराच्या संपत्तीपैकीच तो एक भाग असूनही (वेगळा नसूनही) वेगळेपणाने शोभतो. 1550
मुख्यसूची ओव्या श्लोक शब्दकोश व्यक्ती मदत PDF&अॅप दृष्टांत
येथे सार्थ अभंग गाथ्यातील ७० अभंग टाकावे.
सार्थ ज्ञानेश्वरी, ज्ञानेश्वरी पारायण, ज्ञानेश्वरी वाचन, वाचावी ज्ञानेश्वरी, ज्ञानेश्वरीचे पारायण, संत ज्ञानेश्वर, Sartha Dnyaneshwari, Dnyaneshwari Parayan, Dnyaneshwari Wachan, Dnyaneshwari vachan, wachavi Dnyaneshwari, Dnyaneshwariche Parayan, Sant Dnyaneshwar,
Sant Tukaram Abhang Gatha, Tukaram Abhang Gatha, Tukaram Gatha, Tukaram Sartha Abhang Gatha, Sant Tukaram Abhang Gatha Parayan, Sant Tukaram Gatha Parayan, Tukaram Gatha Parayan, Sant Tukaram Sartha Gatha Parayan, Tukaram Sartha Gatha Parayan, Sartha Gatha Parayan,
संत तुकाराम अभंग गाथा, तुकाराम अभंग गाथा, तुकाराम गाथा, तुकाराम सार्थ अभंग गाथा, संत तुकाराम अभंग गाथा पारायण, संत तुकाराम गाथा पारायण, तुकाराम गाथा पारायण, संत तुकाराम सार्थ गाथा पारायण, तुकाराम सार्थ गाथा पारायण, सार्थ गाथा पारायण.
