१० डिसेंबर, दिवस ३४४ वा, नित्य पारायण, सार्थ ज्ञानेश्वरी अध्याय १८ वा, ओवी १३३१ ते १३५० सार्थ तुकाराम गाथा अभंग ४११७ ते ४१२८

“१० डिसेंबर” सार्थ ज्ञानेश्वरी व संत तुकाराम महाराज सार्थ अभंग गाथा पारायण

हे पारायण पाहण्यासाठी आणि ऐकण्यासाठी🎧
“वारकरी रोजनिशी चॅनल पाहा” 🔊📢

Sartha Gatha + Dnyaneshwari Nitya Parayan 10 December
” राम कृष्ण हरी “
आज दिनांक १० डिसेंबर असून
आजच्या पारायणात “सार्थ ज्ञानेश्वरीच्या १८ व्या अध्यायातील 25 ओव्या आणि
संत जगद्गुरु तुकाराम महाराज यांच्या अभंग गाथातील १२ अभंग, आज अभंग XX ते XX चे पारायण आपण करणार आहोत.
१० डिसेंबर, नित्य पारायण, सार्थ ज्ञानेश्वरी अध्याय १८ वा, ओवी १३३१ ते १३५०,

1331-18
तैसे सर्वज्ञेही मिया । सर्वही निर्धारूनिया । निके होय ते धनंजया । सांगितले तुज ॥1331॥
त्याप्रमाणे, सर्वज्ञही जो मी, त्या मी सर्व गोष्टींचा निर्णय करून, जे सत्यातले सत्य ठरले ते अर्जुना, तुला सांगितले. 31
1332-18
आता तू ययावरी । निके हे निर्धारी । निर्धारूनि करी । आवडे तैसे ॥1332॥
आता, यापुढे, तू आपला तूच काय तो निश्चय कर; आणि निश्चय ठरला म्हणजे जे तुझ्या इच्छेस येईल ते कर (मुक्तीचे शुद्ध स्वरूप). 32
1333-18
यया देवाचिया बोला । अर्जुनु उगाचि ठेला । तेथ देवो म्हणती भला । अवंचकु होसी ॥1333॥
असे देवाचे भाषण चालू असता अर्जुन स्तब्ध बसला; हे पाहून देव म्हणाले, ” खरा मतलबी आहेस रे. ” 33
1334-18
वाढतयापुढे भुकेला । उपरोधे म्हणे मी धाला । तै तोचि पीडे आपुला । आणि दोषुही तया ॥1334॥
वाढणारा पुढे, भुकेला मनुष्य भिडेनं पुरेपुरे ” म्हणाला तर भुकेची पीडा त्यालाच होणार व त्या पीडेचा दोषही त्यालाच आहे. 34
1335-18
तैसा सर्वज्ञु श्रीगुरु । भेटलिया आत्मनिर्धारु । न पुसिजे जै आभारु । धरूनिया ॥1335॥
त्याप्रमाणे, सर्वज्ञ श्रीगुरूची गाठ पडूनही, आत्मनिश्चयाविषयींचा प्रश्न मनातील संकोच वृत्तीमुळे केला नाही. 35

1336-18
तै पापियाचा आपणपेचि वंचे । आणि पापही वंचनाचे । आपणयाचि साचे । चुकविले तेणे ॥1336॥
तर, आपणच आपल्याला ठकविल्यासारखे होऊन त्या वंचनेचा दोषही त्याच्याकडेच येतो; व आपले सत्स्वरूप त्याचे त्यानेच दुराविले असे होते. 36
1337-18
पै उगेपणा तुझिया । हा अभिप्रावो की धनंजया । जे एकवेळ आवांकुनिया । सांगावे ज्ञान ॥1337॥
अर्जुना, तुझ्या उगेपणावरून तुझा असा भाव दिसतो की, आम्ही पुन्हा एकदां पूर्णपणे आत्मज्ञानाची उजळणी करावी. 37
1338-18
तेथ पार्थु म्हणे दातारा । भले जाणसी माझिया अंतरा । हे म्हणो तरी दुसरा । जाणता असे काई ? ॥1338॥
तेव्हा पार्थ म्हणाला, प्रभो बरोबर माझे मन ओळखिलें; पण इतकेंही म्हणण्याचे कारण नाहीं; देवा, आपल्यावाचून अंतर्यामी जाणणारा दुसरा कोण आहे ? 38
1339-18
येर ज्ञेय हे जी आघवे । तू ज्ञाता एकचि स्वभावे । मा सूर्यु म्हणौनि वानावे । सूर्याते काई ? ॥1339॥
कारण, सर्व विश्व तूझे ज्ञेय असून त्याचा स्वभावसिद्ध ज्ञाता तूच एक आहेस; सूर्याची तुम्ही सूर्य म्हणून कोणी स्तुति करितो काय ? 39
1340-18
या बोला श्रीकृष्णे । म्हणितले काय येणे । हेचि थोडे गा वानणे । जे बुझतासि तू ॥1340॥
या अर्जुनाच्या भाषणावर देव म्हणाले, अरे, आम्ही सांगितलेले तू समजतोस, हे काय आमचे थोडे वर्णन आहे ? 1340
मुख्यसूची ओव्या श्लोक शब्दकोश व्यक्ती मदत PDF&अॅप दृष्टांत
सर्वगुह्यतमं भूयः शृणु मे परमं वचः ।
इष्टोऽसि मे दृढमिति ततो वक्ष्यामि ते हितम् ॥18. 64॥

1341-18
तरी अवधान पघळ । करूनियाम् आणिक येक वेळ । वाक्य माझे निर्मळ । अवधारी पा ॥1341॥
तूझ्या मनातच आहे तर, पुन्हा एकवेळ मोकळ्या मनाने माझे निर्मळ भाषण श्रवण कर. 41
1342-18
हे वाच्य म्हणौनि बोलिजे । का श्राव्य मग आयिकिजे । तैसे नव्हे परी तुझे । भाग्य बरवे ॥1342॥
वाणीचा विषय म्हणून बोलावे किंवा श्रवणाचा विषय म्हणून हे ऐकावे असा हा विषय नाही; पण तुझे भाग्यच थोर म्हणावे लागते 42
1343-18
कूर्मीचिया पिलिया । दिठी पान्हा ये धनंजया । का आकाश वाहे बापिया । घरीचे पाणी ॥1343॥
अर्जुना, कांसवीच्या पिलांचे तिच्या दृष्टीच्या पान्ह्याने रक्षण होते; किंवा (जे आपल्यामध्ये केव्हांही काही सांठवीत नाही) ते आकाशही आपल्या अवकाशांत चातकासाठी जल धारण करतें. 43
1344-18
जो व्यवहारु जेथ न घडे । तयाचे फळचि तेथ जोडे । काय दैवे न सापडे । सानुकूळे ? ॥1344॥
जी वस्तु, कोणत्याही व्यवहाराचा विषय नसते (अव्यवहार्य ती वस्तु, जेव्हा जोडली जाते तेव्हा एकदम ‘फल’ ) म्हणूनच जोडली जाते (साध्यसाधनरूपाने नव्हे); दैव सानुकूल असल्यावर काय प्राप्त होणार नाही ?44
1345-18
येऱ्हवी द्वैताची वारी । सारूनि ऐक्याच्या परीवरी । भोगिजे ते अवधारी । रहस्य हे ॥1345॥
एऱ्हवी पाहता, सर्व द्वैतप्रपंचाचा निरास करून, केवल ऐक्याच्या दालनात, अनुभव, अनुभविता, अनुभाव्य अशा त्रिपुटीद्वारा नव्हे तर केवल अनुभूतित्वाने ज्याचा भोग असतो असे हे रहस्य (गौप्य) आहे हे लक्ष्यात असूदे. 45

1346-18
आणि निरुपचारा प्रेमा । विषय होय जे प्रियोत्तमा । ते दुजे नव्हे की आत्मा । ऐसेचि जाणावे ॥1346॥
अर्जुना, निरुपचार म्हणजे निर्निमित्त प्रेमाचा जो विषय, किंवा जे स्थान, ते दुसरे तिसरे काहीही नसून आत्मा होय असेच समज. 46
1347-18
आरिसाचिया देखिलया । गोमटे कीजे धनंजया । ते तया नोहे आपणया । लागी जैसे ॥1347॥
अर्जुना, आरशांत चांगले प्रतिबिंब दिसावे म्हणून तो स्वच्छ करितात आरशाकरिता नव्हे तर ते आपल्यासाठीच जसे असते, 47
1348-18
तैसे पार्था तुझेनि मिषे । मी बोले आपणयाचि उद्देशे । माझ्या तुझ्या ठाई असे । मी तू पण गा ॥1348॥
तसे तुझ्या निमित्ताने, पण स्वतःसाठींच, मी हे बोलत आहें; अरे, तुझ्यामाझ्यामध्ये तू आणि मी असा भेद आहे काय ? 48
1349-18
म्हणौनि जिव्हारीचे गुज । सांगतसे जीवासी तुज । हे अनन्यगतीचे मज । आथी व्यसन ॥1349॥
म्हणून, अगदी जिव्हाळयाची गुप्त गोष्ट तू माझा जो प्राण त्या तुला सांगितली; अरे, अनन्य भक्तांचे मला असे व्यसनच (छंद) आहे 49
1350-18
पै जळा आपणपे देता । लवण भुलले पंडुसुता । की आघवे तयाचे होता । न लजेचि ते ॥1350॥
जलाला स्वत्व अर्पण करितांना मिठाला स्वत:चे जसे स्मरण रहात नाही किंवा आपण सर्व जलरूप होतांना ते लाजत नहीं. 1350
मुख्यसूची ओव्या श्लोक शब्दकोश व्यक्ती मदत PDF&अॅप दृष्टांत

दिवस ३४४ वा. १०, डिसेंबर
वार्षिक नित्य पारायण दररोज सार्थ १२ अभंग पारायण
🕉️ संत तुकाराम महाराज सार्थ अभंग गाथा प्रारंभ 🕉️
SANT TUKARAM MAHARAJ SARTHA ABHANG GATHA 4092 ABHANG
अभंग ४११७ ते ४१२८
सार्थ तुकाराम गाथा

हे पारायण पाहण्यासाठी आणि ऐकण्यासाठी🎧
“वारकरी रोजनिशी चॅनल पाहा” 🔊📢

येथे सार्थ अभंग गाथ्यातील ७० अभंग टाकावे.

सार्थ ज्ञानेश्वरी, ज्ञानेश्वरी पारायण, ज्ञानेश्वरी वाचन, वाचावी ज्ञानेश्वरी, ज्ञानेश्वरीचे पारायण, संत ज्ञानेश्वर, Sartha Dnyaneshwari, Dnyaneshwari Parayan, Dnyaneshwari Wachan, Dnyaneshwari vachan, wachavi Dnyaneshwari, Dnyaneshwariche Parayan, Sant Dnyaneshwar,
Sant Tukaram Abhang Gatha, Tukaram Abhang Gatha, Tukaram Gatha, Tukaram Sartha Abhang Gatha, Sant Tukaram Abhang Gatha Parayan, Sant Tukaram Gatha Parayan, Tukaram Gatha Parayan, Sant Tukaram Sartha Gatha Parayan, Tukaram Sartha Gatha Parayan, Sartha Gatha Parayan,
संत तुकाराम अभंग गाथा, तुकाराम अभंग गाथा, तुकाराम गाथा, तुकाराम सार्थ अभंग गाथा, संत तुकाराम अभंग गाथा पारायण, संत तुकाराम गाथा पारायण, तुकाराम गाथा पारायण, संत तुकाराम सार्थ गाथा पारायण, तुकाराम सार्थ गाथा पारायण, सार्थ गाथा पारायण.